Recensie

Een comeback op hoger niveau

proeft iets lekkers uit Zuid-Afrika, waar de bulkwijn op zijn retour is.

Wijnland Zuid-Afrika vindt zichzelf opnieuw uit. Decennia moest het land het vooral hebben van volume. Het was hofleverancier van supermarkten die zich met graagte ontfermden over de hier in bulk naartoe gestuurde wijnen om daarvan vervolgens spotgoedkope huiswijn dan wel een ‘fancy’ budgetlabel te maken. Maar de strijd met de prijstang is een ongelijke en kan eenvoudigweg niet gewonnen worden van ‘kiloknallers’ als Australië, Argentinië of Chili. Dat inzicht heeft ertoe geleid dat er scherper op kwaliteit wordt ingezet. Nieuw terroir wordt in kaart gebracht en oude wijngaarden worden gereanimeerd. Mainstream droogt op terwijl specialismen ontspringen. ‘Less is more’ luidt het motto: de laatste jaren nam het aantal hectaren wijngaarden af maar wat er vanaf kwam was beter. Dat sluit naadloos aan bij ons consumptiegedrag: in Nederland zijn we niet meer gaan drinken, maar wel beter.

Ook in de Verenigde Staten, het grootste wijn consumerende land ter wereld, wordt de nieuwe koers omarmd. Halverwege de jaren negentig was het dankzij het Mandela-jubeleffect dat Zuid-Afrikaanse wijn daar al met open armen werd ontvangen. Toen uiteindelijk de kwaliteit bleek tegen te vallen, keerde de Amerikaanse drinker zijn vondst ook net zo makkelijk de rug toe.

De comeback op hoger niveau is echter een feit. Willie de Waal van het kleine, biologisch werkende Scali in Voor Paardeberg in de regio Paarl viel het al op dat de laatste tijd wel heel veel gezaghebbende Amerikaanse wijnjournalisten contact met hem opnamen. Ik ken zijn wijnen al jaren en deze vijfde generatie wijnmaker onderstreept welke stappen de ‘industrie’ heeft genomen.

Met hem proef ik zijn nieuwe oogstjaren. Scali Pinotage 2015, ruimhartig trakterend op droomframbozen, bitterzure kersen en een zachtjes inwaaiende rokerigheid. Ook was daar zijn Blanc 2015, gemaakt van chenin blanc, roussanne, viognier, chardonnay en sauvignon blanc. Klinkt als een ratjetoe maar blijkt een uitgebalanceerde wijn vol brille. Rijpe peer, gedroogde abrikoos, een greep uit de hooiberg en het kittige bitter-zure van citroenzest. Parel uit Paarl.