Recensie

Plompe borden in sfeervolle Kazerne

De Kazerne in Eindhoven prikkelt alle zintuigen, maar perfect eten is er niet vanzelfsprekend, ondervindt .

Het is knap hoe De Kazerne een knus sfeertje heeft weten te creëren in zo’n absurd grote ruimte. Foto Rien Zilvold

Bijzonder

Midden in het hart van Eindhoven staat een oude marechaussee-kazerne met eraan vast een enorme loods. Samen 2.500 vierkante meter. Eind 2014 is hier een ambitieus project gestart: De Kazerne, ‘internationaal podium en thuis voor de creatieve industrie’, zoals ze het zelf noemen, waarin ‘de werelden van kunst, design, kennis en techniek samenkomen met goed eten en drinken’. Een expositieruimte met een restaurant erin dus.

Eyecatcher op dit moment: in de grote, donkere, hoge, industriële ruimte, is een wijde cirkel van hangende zwarte spijlen waarop aan de binnenkant over de hele lengte blauwe led-lampen gemonteerd zijn. Wie in het midden gaat staan (er zit een opening aan één kant) en met zijn armen zwaait kan patronen tekenen met de lichtjes: ze reageren op beweging. Het kleine jongetje in mij is dan sterker dan de gêne: je voelt je toch Magneto in een X-Men-film. Best cool.

Tussen die en nog twee installaties die sierlijke continubewegingen maken, staat het restaurant: tafels in examenopstelling naast een grote, nette, open keuken. Het is best knap hoe ze met de afstand tot de keuken en de andere tafels toch een knus sfeertje hebben weten te creëren in zo’n absurd grote ruimte. Er is een pittoreske binnentuin, een winkeltje met designartikelen en een presentatieruimte waar deze avond studenten publiekelijk design-ideeën pitchen om de wereld te verbeteren.

Een inspirerende plek dus, met een bruisende sfeer waar de zintuigen goed geprikkeld worden. Maar u wil natuurlijk weten: hoe is het eten? Dat is wisselend.

Op de kaart

De keuken is Italiaans. Zo is de kaart ook opgebouwd: voor, pasta, hoofd, na. Drie gangen krijg je voor 35 euro, vier voor 45 euro, dus dat is best te behappen. Er is genoeg vegetarisch om uit te kiezen.

We eten één ronduit geweldig gerecht: een ravioli met fontina in een kamillebouillon (17,50 euro). De ravioli zijn eigenlijk tortelloni, maar dat terzijde, de pasta is vers en mooi al dente en de zachte lopende vet-romige fontina kleurt fantastisch bij de pollige kruidigheid van de kamille. Kleine stukjes gerookte amandel geven tegelijk diepte, een zoute toets en wat knapperigheid. Verrassend en delicaat.

Het vormt nogal een contrast met het andere tussengerecht (14,50 euro). Ook deze pasta (alla chitarra, dus dunne platte reepjes) is vers en lekker, de saus (een soort bolognese, maar dan met makreel) is ook te pruimen. Maar het blijft nogal een plomp bord spaghetti met rode saus. De risotto (18,50 euro) met asperges is pap en behoorlijk zout. De taggiasche-olijfkruim erop is dan ook echt een beetje veel van het goede. Hier mist node een frisse toets. Het maïshoen (21 euro) is goed bereid, zacht en sappig, subtiel op smaak gebracht met wat poeder van cèpes (beetje gek om de Franse naam voor eekhoorntjesbrood te gebruiken in plaats van het Italiaanse porcini). De tuinboontjes hadden het sprankelend af kunnen maken, maar helaas is alles verzopen in een slappe aardappelpuree. Om met iets positiefs te eindigen: de terrine van konijn is goed. Het is een lekker grove donkere paté, met veel pistachenootjes en een enkel rozijntje voor de smeuïgheid.

De jonge meiden van de bediening zijn vlot, ze houden de boel goed in de gaten maar ook in de service is wat te winnen. We bestelden de panzanella (Italiaanse broodsalade) met sardientjes (+ 3 euro). Maar die vis hebben we nooit gezien. Ook komen ze pas bij het hoofdgerecht op het idee ons water aan te bieden.

Eindoordeel

De Kazerne is echt een gave plek, mooi vormgegeven en er gebeurt van alles. Sowieso de moeite waard om eens te bezoeken. En als je toevallig raak schiet op de menukaart kun je er ook goed eten. Maar er moet echt een tandje bij. De basis is er wel bij de meeste gerechten, maar ze missen de finesse van die ravioli/tortelloni. Die moet de maatstaf zijn.