Column

Kom lekker zélf uit je comfortzone

Japke-d. Bouma schrijft elke vrijdag over de taal van deze week. Vandaag: Ajax, de uitdrukking ‘de politieke wil ontbrak’ en ‘uit je comfortzone’.

Voor de fans was het natuurlijk vreselijk dat Ajax deze week verloor van Manchester, maar voor taalliefhebbers was het genieten geblazen. Zo was de analyse achteraf dat Ajax „te nerveus aan de wedstrijd was begonnen” en dat ze „last hadden gehad van een verknoeide ingang”. Heel mooi gevonden. Want als je je ingang verknoeit, moet je op weg naar de uitgang en af door de zijdeur. Ik moest meteen aan de formatie denken.

Daar was het de week van „de politieke wil”. Formateur Edith Schippers zei dat bij D66 en de ChristenUnie „de politieke wil had ontbroken” en nu was het niks geworden. Ik had het vroeger niet hoeven proberen bij mijn moeder met zo’n slappe smoes. Want hoezo, de politieke wil ontbrak?

Mijn dochter zei het gisteren ook al toen ik haar vroeg om haar kleren op te ruimen: „Sorry mam, maar de politieke wil ontbreekt hier.” Veel eindexamenleerlingen zullen het deze week vast ook gezegd hebben: „Ik had echt wel voldoende geleerd, pap, maar de politieke wil ontbrak.” Zou het?

Zou het écht zo zijn dat alle seinen op groen stonden bij de formatie, maar dat alleen de politieke wil ontbrak? Dus dat de sportieve wil er was, de creatieve, de lichamelijke, de vrije wil. Maar ja, die politieke wil hè. Ik geloof er geen klap van.

Volgens mij was er namelijk niet te weinig, maar juist veel te veel politieke wil. De politieke wil om te profileren, de politieke wil om geen compromissen te willen sluiten. Als iedereen zijn politieke wil wat kleiner gemaakt had, was het vast al gelukt. Het schijnt dat er in de wandelgangen ook al zo over Alexander Pechtold gepraat wordt. Zo van: „Jaja, die heeft een politiek willetje hoor”. Wat mij betreft zou je al die ‘politieke wil’ ook net zo goed politieke onwil kunnen noemen.

Om de chaos nog groter te maken riep Edith Schippers de partijen woensdag op „uit hun comfortzone” te komen. Wat een puinhoop. Want als je iets NIET moet doen in je leven, dan is het wel uit je comfortzone komen. Daar komen alleen maar ongelukken van.

Want waarom zou je uit je comfortzone komen? Presteer je dan beter? En hoe zou dat ‘uit je comfortzone komen’ er dan uit moeten zien voor D66? Alexander Pechtold die buiten de grachtengordel in een kerk zijn kroonjuwelen stukslaat? Of de ChristenUnie die naar de Wallen gaat om daar in een Levenseindekliniek de zegeningen van abortus te verkondigen?

We weten het niet.

Want die mensen die willen dat je uit je comfortzone komt, zeggen er nooit bij waar je dan WEL heen moet. Ik denk dan bovendien: als we de comfortzone er al bij moeten halen, welke managementblabla krijgen we deze formatie straks dan nog meer over ons heen? Krijgen we ook nog aanjaagteams, gaan we ook nog concepten uitrollen of primaire processen versterken? En als al die politici dan uit hun comfortzone gekomen zijn, vergeet mevrouw Schippers ze daarna dan niet weer in hun kracht te zetten?

Mijn advies zou dan ook zijn: kom lekker ZELF uit uw comfortzone, mevrouw Schippers, en laat die politici gewoon lekker formeren. En dan vooral BINNEN. Want dat hoor ik ook steeds, dat ze er samen uit moeten komen. Jongens, niks eruit, maar lekker binnenblijven. Binnen in de formatie, binnen een coalitie en binnen een nieuw kabinet. Als het klaar is, mogen jullie weer naar buiten.

Taaltips graag via @Japked op Twitter.