Appel

„Let jij even op mijn appel”, zei de knappe jongen voor mij in de rij, en hij verdween terug de supermarkt in. Ik keek naar de boodschappenband en daar lag inderdaad één appel.

De jongen kwam terug met één banaan en legde die keurig naast de appel. „Bescheiden inkopen doe jij”, zei ik.

„Ja”, zei de jongen, „ik heb ook echt maar één appel en één banaan nodig.”

„Wel grappig dat je helemaal hierheen komt voor één appel en één banaan, en dan nog bijna de helft van je boodschappen vergeet.”

De jongen lachte. Ik dacht: dit is hét moment om te vragen of hij zin heeft in koffie. Maar ik zei niets. Jammer eigenlijk.

Ikje’s (maximaal 120 woorden) insturen via ik@nrc.nl