De jeugd van Manchester werd in een andere stad wakker

Manchester

Zowel de vermoedelijke dader als de slachtoffers van de aanslag op een concert waren nog jong. De multiculturele jeugd van Manchester loopt dinsdag rond in een andere stad.

In de fonkelende zon likken Nabila Hassan (21) en Sehrish Arif (22) op de stoep tegenover de Manchester Arena aan een softijsje. Waarom ze hier, vlak voor het politielint, zitten? Wij wonen om de hoek, pal naast de Arena, zegt Hassan. „Van de politie moeten we helemaal omlopen als we thuis willen komen. Dan smelt ons ijs”, lacht ze.

De twee studentes hoorden dinsdagavond opeens geschreeuw en paniek. De knal was ze ontgaan. De hele avond hadden ze al vriendinnen gevolgd die nauwgezet het optreden van Ariana Grande via Snapchat deelden. Nu zagen ze opeens niet meer een vrolijke huppelende twintiger op een podium, maar rook en een rennende mensenmassa. Iedereen werd geadviseerd binnen te blijven. Dat deden ze.

Lees hier het liveblog terug over de aanslag in Manchester: Dader Manchester geïdentificeerd, claim IS twijfelachtig

Vanochtend merkten ze dat ze toch in een ander Manchester wakker werden. Arif, die een donkergroene hoofddoek draagt boven een wijde zwarte jurk: „Ik heb vandaag minstens vijf blikken geteld. Mensen kijken je aan: wat doe jij? Gedraag jij je verdacht? Ik snap het een beetje, maar vind het verdrietig. Het centrum van Manchester was altijd zo’n fijne mix van mensen en religies”, zegt ze.

‘Altijd een blije smeltkroes’

De twee vriendinnen komen oorspronkelijk uit Blackburn, 45 kilometer ten noorden van Manchester. Blackburn geniet een slechte reputatie als een van de meeste gesegregeerde steden van het land.

„Daar was het soms grimmig. Maar Manchester was altijd een blije smeltkroes”, zegt Hassan, die geen hoofddoek draagt. Haar handen zijn versierd met henna. „Ik kijk naar de aanslag niet zozeer als moslim – die meer expliciet dan iemand anders moet verwerpen wat er is gebeurd. Ik kijk er vooral naar als jonge vrouw die ook zo maar aanwezig had kunnen zijn bij Ariana Grande.”

Dat valt op aan deze aanslag. Iedereen is jong. Het jongste dodelijke slachtoffer is acht, anderen waren tieners of twintigers. Twaalf van de 59 gewonden waren nog geen zestien jaar oud. Ook de man die zich volgens de politie maandagavond rond half elf met een spijkerbom opblies in de welkomsthal van Manchester Arena is jong. Salman Abedi is volgens Engelse media 22 jaar oud, geboren in het Verenigd Koninkrijk en afkomstig uit een Brits-Libisch migrantengezin, ooit gevlucht voor de wreedheden van Moammar Gaddafi.

Terug bij het afzetlint houdt Furqan Naeem (30) een bevlogen betoog. „Deze gek, deze zieke man kaapt mijn geloof. Dit is heeft niets te maken met de islam die bijna alle Britse moslims liefhebben.” Als hem verteld wordt dat de politie denkt dat de dader uit Fallowfield komt, valt hij stil. Hij loopt even rondje. Vloekt. Naeem: „Ik ken de buurt goed. Woon ernaast.”

Lees ook over de ooggetuigen: ‘De explosie gooide me meters opzij’

Fallowfield is volgens Naeem een gemixte wijk. Ook de islamitische gemeenschap is divers, zegt hij. „Veel Zuid-Aziaten. Maar ook behoorlijk wat Libiërs. De reputatie van Fallowfield is beter dan Moss Side, een andere wijk in Zuid-Manchester. Begin dit jaar beschreef The Guardian hoe in Moss Side een netwerk floreerde, van geradicaliseerde jonge mannen die naar Syrië en Irak afreisden. Veel van hen zijn gedood of zitten vast.

Nu zal ook Fallowfield een slechtere reputatie krijgen. Dat doet Naeem pijn. „ Er zijn goede en slechte mensen. Er zijn progressieve moskeeën waar vrede wordt gepredikt en er zijn een paar slechte gebedshuizen.”

Is Naeem bang voor spanningen? Er zou in een buitenwijk van Manchester al een poging tot brandstichting zijn gedaan. „Nee”, antwoordt Naeem resoluut. „Niet als wij kunnen aantonen dat er een andere soort islam is.” Dan moet hij gaan. Hij helpt de wake op Albert Square organiseren.

Bier en wietdampen

Rond zes uur is het plein afgeladen. Er is een moment stilte. Dit is geen stille waxinelichtwake. Er wordt hard gejoeld bij het bedanken van de hulpverleners. ‘Manchester, Manchester, Manchester’, scandeert het publiek. Op de terrassen vloeit het bier. Wietwalmen trekken door het publiek. Stadsdichter Tony Walsh brengt een ode aan Manchester, waar een venijnig soort veerkracht vanaf spat.

Achteraan staat Kai (22) tegelijkertijd te glunderen en te huilen in zijn oversized T-shirt met een reusachtige leeuw. „Ik moet hier komen. Ik moet steun betuigen en met mijn stadsgenoten zijn”, zegt hij. Natuurlijk zag hij de afgelopen jaren de aanslagen in Parijs, Brussel en Berlijn op televisie. „Maar nu gaat het om ons. Dat hakt er in. Onze zusjes, nichtjes en vriendjes zijn afgepakt.”