‘De explosie gooide me meters opzij’

Het verhaal van getuigen In de paniek na de aanslag in Manchester raakten ouders en kinderen elkaar kwijt. De beveiligers waren net zo verward als iedereen.

Politiemensen helpen een slachtoffer van de aanslag in Manchester om weg te komen. Foto Joel Goodman/LNP/REX/Shutterstock

Op het moment dat roze ballonnen ter afsluiting van Ariana Grandes show neerdwarrelden van het plafond van de Manchester Arena, en veel van de vooral jonge bezoekers de uitgang al opzochten, blies een zelfmoordterrorist zich daar maandagavond op. Gary Walker, die met zijn vrouw en twee dochters het concert van het 23-jarige Amerikaanse popidool bijwoonde, draaide zich om en zag zijn echtgenote met een buikwond op de grond liggen. In de daaropvolgende paniek ging hij naast haar liggen, waar hij volgens The New York Times „metalen bouten” op de vloer zag.

Andy Holey stond bij de uitgang om zijn vrouw en dochter op te halen. „De explosie gooide me zo’n tien meter van de ene deur naar de andere. Toen ik overeind kwam, zag ik lichamen op de vloer. Mijn eerste gedachte was om de arena in te gaan en mijn gezin te zoeken. Ik heb ze gevonden en ze waren okay”, zei Holey tegen de BBC. De vrouw van Walker werd opgenomen in het ziekenhuis.

De ontploffing vond volgens Holey plaats bij de kassa naast de ingang. Emma Johnson, die haar kinderen van 15 en 17 jaar kwam ophalen, vertelde de BBC dat het hele gebouw stond te schudden. „Er was een explosie en toen een steekvlam. Overal lagen lichamen.”

Diverse ooggetuigen vertelden dat beveiligers en stewards geen idee hadden welke kant ze het rennende publiek op moesten sturen. Aan de Ierse zender RTÉ News vertelden Stephany en haar dochter Kennedy dat ze daarom per ongeluk juist naar de foyer renden, waar de explosie had plaatsgevonden. „Als het een schutter was geweest, dan waren we compleet in de verkeerde richting gelopen”, zei Stephany. Beiden dachten dat er inderdaad iemand met een geweer rondliep. Kennedy: „Dat was mijn eerste gedachte. Het klonk niet hard genoeg voor wat het zou moeten zijn.”

De twee bevonden zich tijdens de explosie nog in de zaal, waar de klap een stuk minder hard was. Stephany en Kennedy wisten naar buiten te komen. Daar besloten ze niet met de massa mee te rennen, omdat ze dachten dat een eventuele schutter daar ook zou kunnen opduiken. Uiteindelijk schuilden ze veertig minuten in paniek onder een brug, waarna ze een hotel binnen gingen. Daar werd thee geserveerd voor de aangeslagen concertgangers. Iemand bood Stephany en Kennedy vervolgens een lift aan naar huis, maar Stephany weigerde. „Ik kende deze persoon niet. Normaal zou ik het wel hebben gedaan, maar na de ervaringen van maandag durfde ik niet meer. Het was de meest angstaanjagende gebeurtenis van mijn leven. Het was totale chaos.”

Sommige tieners werden dinsdagochtend nog altijd vermist. Een wanhopige Charlotte Campbell, moeder van de 15-jarige Olivia Campbell, zei tegen de Daily Mail dat ze haar dochter voor het laatst sprak kort voordat Grande het podium op kwam. „Ze had het voorprogramma gezien en zei dat ze het geweldig naar haar zin had. Ze bedankte me dat ik haar had laten gaan.” Olivia’s vriend Adam is dinsdagochtend opgespoord in een ziekenhuis. In de sociale media gaan foto’s van Olivia rond en wordt mensen gevraagd naar haar uit te kijken.