‘Ik verdien veel te weinig om rond te kunnen komen’

Verdienen en uitgeven

Vanessa Umboh (38) werkt parttime in een lunchroom in Rotterdam. Daarnaast heeft ze een stichting opgezet waarmee ze zich sterk maakt voor kinderen die in armoede leven. Ze woont in een koophuis in Rotterdam.

Foto Bob van der Vlist

IN

‘Vorig jaar las ik een artikel waarin stond dat een op de vijf kinderen in Rotterdam met honger in de klas zit, vanwege armoede binnen het gezin. Dat greep me zo aan. Een stem in mij zei: ‘Vanessa, doe iets!’ Ik geloof dat alle mensen een missie hebben in het leven, dus ik dacht: dit zou misschien wel eens mijn missie kunnen zijn. Ik ben ermee aan de slag gegaan.

„Ik startte een initiatief om het probleem van armoede onder kinderen onder de aandacht te krijgen. Dat initiatief groeide twee maanden geleden uit tot de stichting ‘Stem zonder Gezicht’ en inmiddels heb ik een team van negen vrijwilligers om me heen verzameld. We lobbyen om schoolontbijten te kunnen organiseren in arme wijken in Rotterdam, zoals bijvoorbeeld Crooswijk.

„Naast de stichting werk ik tweeënhalve dag in een biologische lunchroom in het centrum van Rotterdam. Ik verdien er veel te weinig om van rond te kunnen komen. Vorig jaar kreeg ik een burn-out, daarna was 23 uur per week het maximale dat ik op kon brengen. Inmiddels komt het me wel goed uit, omdat ik veel tijd in de stichting steek. Toch hoop ik dat ik binnenkort genoeg sponsoren heb gevonden om voor mezelf een salaris uit de stichting te halen. Als ik naast mijn horecabaan nog 1.000 euro kan verdienen met mijn werk voor de stichting, dan zit ik goed. Ik heb er wel vertrouwen in dat het uiteindelijk goed komt.”

UIT

‘Sinds mijn burn-out ben ik in gaan teren op spaargeld. Ik had 16.000 euro opzij gezet, maar vanwege mijn hypotheek kon ik geen uitkering krijgen. Toen verdampte die buffer snel. Er werd mij aangeraden een huurhuis te nemen, maar ik woon hier al tien jaar. Het is mijn veilige plek, die doe ik niet zomaar weg. Inmiddels is mijn buffer op en loop ik in de schulden. Ik heb twee maanden achterstand met het betalen van mijn hypotheek en ik heb her en der nog wat openstaande betalingen. Gelukkig zit ik nog in de veilige zone. Mijn ouders ben ik wel nog 3.500 euro verschuldigd. Ik zou meer kunnen gaan werken, maar ik vind de kinderen waar ik me op dit moment hard voor maak met de stichting nu even belangrijker dan mezelf.

„Ik ben heel open over mijn eigen situatie en stel me daarmee kwetsbaar op. Tegelijkertijd ben ik voor mijn gevoel nog nooit zo rijk geweest. Er zijn vaak mensen die me wat geld toestoppen of bij wie ik kan eten. En uit de lunchroom krijg ik vaak zó veel mee dat ik er drie of vier dagen van kan eten. Laatst kreeg ik van een netwerkpartner 50 euro als blijk van support. Daar heb ik een jurk van gekocht.

„Je wordt er ook creatief van. Onlangs had ik de keuze: koop ik koffie of toiletpapier. Ik had thuis nog servetten, dus koos ik voor koffie. Het is goed om dit te ervaren, maar ik wil ook wel weer eens een broodje kunnen kopen, zomaar omdat ik daar zin in heb.”