Wat kan er in deze zes etappes nog misgaan voor Tom Dumoulin?

Ronde van Italië

Na zijn machtsvertoon van zaterdag geldt Tom Dumoulin als topfavoriet voor de eindzege in de Giro. „Er wachten mij nog grote gevechten.”

Tom Dumoulin viert zijn eerste zege in een bergrit in de Ronde van Italië, zaterdag in Oropa. Foto Luk Benies/AFP

Gewaagd was de voorspelling van Mark Cavendish zeker. „Ik durf te wedden dat hij in de toekomst een meervoudig Tourwinnaar wordt”, twitterde de Britse topsprinter over Tom Dumoulin. Nota bene nog voordat de 26-jarige Limburger zaterdag in de roze leiderstrui met groots machtsvertoon iedereen uit het wiel reed en de rit won naar Oropa. „Dumoulin is nu gewoon de beste”, zei nummer twee Nairo Quintana, die zijn achterstand na dit weekeinde zag oplopen tot 2.41 minuut. ‘Campeone Dumoulin da capogiro’, glansde de voorpagina van La Gazzetta dello Sport. Duizelingwekkende kampioen.

Lees ook deze column van Wilfried de Jong: Milaan is nog ver

„Hier heb ik altijd van gedroomd maar ik had nooit gedacht dat ik het zou kunnen”, sprak Dumoulin zelf na afloop. Voor de kopman van team Sunweb geen grootspraak, ook niet nu hij deze maandag met een riante voorsprong de laatste rustdag viert. Lonkt de eindzege in de honderdste Ronde van Italië? Wordt hij de eerste Nederlandse winnaar van de Giro, de eerste winnaar van een grote ronde sinds Joop Zoetemelk in de Tour van 1980? „We zijn nog niet in Milaan” – Dumoulin bleef net als zijn illustere voorganger voorzichtig. In de Vuelta van 2015 verloor hij de leiderstrui op de voorlaatste dag. „Er wachten mij nog grote gevechten in de laatste week”, zegt hij nu. Maar wat kan er zes ritten voor het einde nog misgaan?

  1. Dinsdag, etappe 16: Rovetta - Bormio (222 kilometer)

    Een combinatie van zon en vriendelijke stapelwolken, voorspellen de weerstations voor dinsdag in Bormio, finishplaats van de koninginnerit van deze Giro del Centenario. Hoe anders dan op 5 juni 1988, als ijsregens en sneeuwjachten de renners teisteren van de beklimming van de Gavia tot de finish in Bormio. De koers op z’n kop. Legendarische beelden van de bevroren Johan van der Velde (voor altijd l’Uomo di Gavia), ritwinnaar Erik Breukink, eindwinnaar Andrew Hampsten. Qua weer lijkt Dumoulin het beter te treffen. Maar in de Alpen kan het snel omslaan. En anders resteren nog altijd 222 kilometer met reuzen als de Mortirolo (12,6 kilometer aan 7,6 procent stijging), Stelvio (21,7 kilometer aan 7,1 procent, met 2.758 meter het hoogste punt van deze Ronde van Italië) en Umbrail (13,5 kilometer aan 8,4 procent). Maar liefst 5.400 hoogtemeters in totaal.

  2. Woensdag, etappe 17: Tanai - Canazei (219 kilometer)

    Halverwege deze bergrit een klim in de buurt van Palù di Giovo, het geboortedorp van Giro-winnaars Francesco Moser (1984) en Gilberto Simoni (2001 en 2003). Minstens zo bekend is Simoni van zijn excuus als hij in 2002 op doping wordt betrapt. De gevonden cocaïne zou afkomstig zijn uit een injectie bij de tandarts. Doping in deze Giro? Twee ‘kleine vissen’ van Bardiani-CSF bij de start op Sardinië. In Italië nog geen heksenjacht zoals de laatste jaren op Chris Froome bij zijn drie Tourzeges. De klimtijd van Dumoulin op Oropa wordt voorlopig alleen uit bewondering vergeleken met die van wonderklimmer en dopingzondaar Marco Pantani. Na diens klimrecord van 17.04 minuut reed Dumoulin met 17.37 de tweede tijd ooit. Van vraagtekens is geen sprake.

  3. Donderdag, etappe 18: Moena - Ortisei (137 kilometer)

    Louter op en af in deze korte rit door de Dolomieten over de Pordoi, Valparola, Gardena, Pinei en vlak voor de aankomst de Pontives (9,3 kilometer aan 6,8 procent). Volop kans op vroege aanvallen met alle ploegenspel en mogelijke combines van dien. Door Ilnur Zakarin af te troeven in de slotmeters op de Oropa maakte Dumoulin geen vrienden met diens ploeg Katjoesja-Alpecin. Wel maakte hij aan iedereen duidelijk wie de baas is in deze Giro. En de leider heeft altijd vrienden, die hij eventueel bergtrui of ritzeges kan gunnen. Zondag legde Sunweb met wegkapitein Laurens ten Dam (36) de koers stil, toen concurrent Quintana viel in de afdaling. Ook dat dwingt respect af in het peloton. Als ‘dank’ pakte de Colombiaan op de streep zes bonificatieseconden.

  4. Vrijdag, etappe 19: San Candido - Piancavallo (191 kilometer)

    En nog maar weer een aankomst bergop, naar Piancavallo waar in 1998 Pantani een voorschot nam op de eindzege. De slotklim is 15,5 kilometer lang met een stijging van gemiddeld 9,4 procent. Steil in de eerste zes kilometer, afvlakkend naar de finish. Als Dumoulin op Oropa de beste was, waarom zou het hier dan nog misgaan? Hooguit zal het gewichtsverschil na alle hoogtemeters in deze loodzware Giro beginnen door te wegen in zijn nadeel. Hoewel hij zichzelf uitmergelde naar een gewicht van minder dan zeventig kilo, is dat nog altijd tien kilo meer dan zijn concurrent Quintana. De snelheid bergop wordt bepaald door het vermogen dat de renner levert (in wattage) per kilogram lichaamsgewicht. Als de Colombiaan bijvoorbeeld 348 watt aan vermogen produceert, moet de zwaardere Dumoulin 408 watt leveren om gelijke tred te houden. Hoelang houdt hij dat vol?

  5. Zaterdag, etappe 20: Pordone - Asiago (190 kilometer)

    De Giro verliezen in een afdaling? Steven Kruijswijk, die zich dit weekeinde wat herstelde en terugkeerde in de top tien, weet er sinds vorig jaar alles van. In de voorlaatste rit beklimt het peloton na 122 kilometer de Monte Grappa, gevolgd door een lange afdaling en opnieuw klimmen naar Foza (14 kilometer aan 7 procent). Verrassingsaanval van een meesterdaler als Vincenzo Nibali? Dumoulin rijdt solide naar beneden, laat zich bovendien niet snel onder druk zetten. „Ik ben een slim mannetje”, sprak hij zaterdag.

  6. Zondag, etappe 21: Monza - Milaan (individuele tijdrit 27,6)

    Ploeggenoot Wilco Kelderman, in topvorm, had vorige week zondag naar Blockhaus pure pech door te botsen op een verkeerd geparkeerde motor, waarbij hij zijn vinger brak en uitviel. Dumoulin ontsnapte op een haar. Het geluk van de latere winnaar?

    Ook al mocht hij komende week wat tijd of zelfs het roze verliezen, dan volgt altijd nog een slottijdrit naar Milaan. Specialist Dumoulin kan hier in goeden doen meer dan een minuut winnen op zijn concurrenten.