Recensie

De Barbier van Sevilla flitst en sprankelt bij Opera Zuid

De nieuwe regisseur van Opera Zuid plaatst Il Barbiere di Siviglia in een patserig wellnessresort, met barbier Figaro als komisch drugsdealertje.

Romie Esteves als Rosina in Rossini's succesopera 'Il Barbiere di Siviglia' door Opera Zuid. Foto Joost Milde

Niets valt af te dingen aan het élan van de kleinere operagezelschappen in Nederland. Bij Opera Zuid, in september nipt behouden voor het volgend kunstenplan en met een jaarsubsidie van een miljoen in niets te vergelijken met De Nationale Opera (25 miljoen), is na het vertrek van Miranda van Kralingen net een nieuwe intendant begonnen: regisseur Waut Koeken. De nieuwe productie van Il Barbiere di Siviglia is de eerste onder zijn leiding, maar werd nog wel door Van Kralingen gepland.

In de regie van Geert Lageveen en Leopold Witte is deze Barbiere een flitsende, sprankelende voorstelling geworden, die wordt gedragen door de energie van de jonge cast. De plot – graaf schaakt meisje middels hofmakerij in vermomming – is verplaatst naar een tikje patserig wellnessresort, met barbier Figaro (Luthando Qave) als een komisch drugsdealertje. Het toneelbeeld wordt gedomineerd door pierenbad (met veel spetterpret als theatraal surplus), waarlangs de kuurgasten in hun onvermijdelijke ligstoelen verveeld feesten, vrijen en observeren.

Veel van het esprit van de voorstelling komt voort uit de personenregie. Die is met veel ‘high fives’ en dansjes in Elvis-stijl zeker niet wars van clichés, maar Lageveen en Witte hebben wel sjoege van slapstick en de melige momenten worden gecompenseerd door vondsten die intelligent en liefdevol verband houden met de intrinsieke, schuimige feestelijkheid van Rossini’s noten. Daarbij acteren de zangers met overgave en wordt er gewoon opvallend goed gezongen.

Tenor Juraj Holly (26) is een veelzijdige, frisse Graaf, die zijn présence en fraaie geluid in de gedaanten als dronken soldaat en verwijfde muziekleraar veelzijdig bijkleurt. Romie Esteves (Rosina) paart zwoele laagte aan heldere hoogte. Stefan Stoll is een lekker schmierende dokter Bartolo, inclusief gewenste, lenige mimiek.

Dirigent Per-Otto Johannson leidt de philharmonie zuidnederland met flair. En voor het strak trekken van wat puntjes in de timing tussen bak en podium zijn nog 15 voorstellingen te gaan.