Column

Remindertje

Ik zette geen koffie met aluminium cupjes, vanwege de duurzaamheid. Ze hoefden me ook niet te vertellen dat koffie milieuvriendelijker kan worden verpakt. Bij mijn Nespresso koffie-boetiek gaven ze me bij mijn bestelling wel een plastic zak cadeau waarin ik gebruikte koffiecupjes kon opsparen. Dat ik niet dacht dat ze daar niet over onze planeet nadenken. De mevrouw van Nespresso hield een minibetoogje over recycling en voegde eraan toe dat zo’n zak ook ‘een handig remindertje’ kon zijn. „Als de zak vol is heeft u vaak weer nieuwe koffie-cupjes nodig.”

Ik hou niet van winkels waar ze van een Engels woord een verkleinwoordje maken, maar ik bleef gewoon naar de koffie-boetiek gaan. En ik bleef sparen voor het milieu. De situatie is inmiddels zo dat er drie volle tassen met gebruikte koffiecupjes uit het keukenkastje puilen, een handig remindertje dat ik ze een volgende keer mee moet nemen naar de koffie-boetiek.

Woensdag was het World Recycling Day, een dag die mijn koffie-leverancier aangreep om mij een handvol remindertjes te sturen met de boodschap dat ze bij Nespresso lekker duurzaam bezig zijn. Ik vond het wel lef hebben dat je als meest vervuilende koffiecupjesproducent de zaken schaamteloos omdraait en ook eens begint over de voordelen van vervuilende verpakkingsmaterialen. Het voordeel van het gebruik van aluminium koffiecupjes is volgens Nespresso dat je ze eindeloos kunt recyclen! Als je op die manier naar de wereld keek was ook ik duurzaam bezig. Ik kreeg bijna zin om zeven kilometer te fietsen om ze in de koffie-boetiek met mijn drie volle zakken met gebruikte aluminiumcupjes te belonen.

Dat was voordat ik de bijlage van een mailtje van modeontwerper Hans Ubbink en Nespresso opende. Het bevatte een filmpje waarin Hans ingeleverde koffiecupjes op kleur aan het sorteren was. Daarna sloeg hij ze met een hamer plat en maakte er een Nespresso-jurk van.

De onzin werd gebracht als een statement.

Hans, die ‘al sinds de jaren negentig probeert om duurzaam te leven’ en Nespresso zagen de Nespresso-jurk als ‘een eerste stap tussen een cross-over tussen twee industrieën die moeten nadenken over hun eigen duurzaamheid’.

Later las ik op internet nog een paar als artikel vermomde cross-over advertorials over dat het met de hand maken van die jurk Hans ongelooflijk veel tijd had gekost – „Ik doe dit nooit meer!” – en de treffende parallel met Nespresso waar ze heel erg hun best deden om ieder koffieboontje duurzaam te produceren. Alvorens het in een aluminium cupje te stoppen, dacht ik er achteraan.

Weer zo’n handig remindertje, want ik kan mijn koffie ook ergens anders gaan kopen.

heeft op deze plek een wisselcolumn met Ellen Deckwitz.