Recensie

Mindfulness-lesje via schattige honden

A Dog’s Purpose bestaat uit vier verhalen met dezelfde sentimentele boodschap: de trouwe viervoeter is op aarde om de mens te helpen.

Retriever Bailey komt als puppy terecht bij Ethan (Bryce Gheisar) en zijn familie.

Pratende honden in films zijn niet nieuw, maar reïncarnerende honden waarschijnlijk wel. Als de retriever Bailey in A Dog’s Purpose van ouderdom sterft, reïncarneert hij naar het lichaam van een vrouwelijke Duitse herdershond. Daarna gebeurt dit nog twee keer. De hondenliefhebber krijgt dus waar voor zijn geld: vier rassen voor de prijs van één bioscoopkaartje.

Alle vier de honden praten (met de stem van Josh Gad), en soms worden dingen vanuit zijn/haar gezichtspunt getoond. Het eerste, in de jaren zestig gesitueerde verhaal, is nog wel te genieten. Hierin komt Bailey als puppy terecht bij Ethan en zijn familie, bestaande uit een alcoholistische vader en lieve moeder. Bailey biedt vooral troost, als Ethan zijn vader weer eens dronken thuis treft. Bailey zelf vraagt zich af wat de zin van zijn bestaan is.

De vier verhalen maken dit op steeds sentimentelere wijze duidelijk: de trouwe viervoeter is op aarde om de mens te helpen. Bovendien leert de film ons via de altijd schattige honden een mindfulness-lesje: ook de mens moet plezier hebben en ‘in het moment’ leven.

Dat plezier hadden de honden achter de schermen absoluut niet, zoals een door actiegroep PETA (People for the Ethical Treatment of Animals) gelekt, en mogelijk gemanipuleerd filmpje laat zien.