Recensie

Franse pers lijkt blind voor de satire in ‘À bras ouverts’

À bras ouverts zit vol racistische stereotypen over zigeuners die op karikaturale wijze worden omarmd, maar de film is juist een satire over die vooroordelen.

Babik (Ary Abittan) en zijn grote gezin gaan in de tuin van een mediagenieke schrijver wonen.

‘Verrot” vond de Franse krant Le Monde deze film, het Franse online magazine Slate noemde hem „onacceptabel”. De website allocine.fr, die zowel de waardering van de pers als van bioscoopbezoekers verzamelt, meldt dat À bras ouverts een 1,8 krijgt (5 is het hoogst) van critici en een 2,0 van het publiek. Maar waarom is deze komedie waarin een mediagenieke schrijver met liberale ideeën een Roma-familie in huis neemt volgens Franse critici „verrot” en „onacceptabel”? Dit komt door de racistische stereotypen over zigeuners die op karikaturale wijze worden omarmd: ze bedelen en stelen, spreken nauwelijks Frans, zijn werkschuw en conservatief als het gaat om vrouwen. Toch is dit niet het hele verhaal.

À bras ouverts (met open armen) is namelijk een satire en zet vooral de zichzelf als oh zo liberaal op de borst kloppende familie Fougerole te kakken. De zichzelf als verlichte intellectueel afficherende Jean-Etienne Fougerole (Christian Clavier, die ook schitterde in Bon Dieu!) haalt de luidruchtige Roma vooral in huis om zijn boekverkoop te stimuleren. De ironie wil dat de welgestelde Fougeroles, die in een enorm landhuis wonen, een Indiase butler in dienst hebben. Hun liberaal-humanisme is vooral voor de bühne. Zodra Babik en zijn grote gezin met hun stacaravan op zijn gazon staan, doet Jean-Etienne ‘voor de zekerheid’ toch maar het alarm aan en bergt hij waardevolle spullen op in de kluis.

Ook maakt de film aan het begin duidelijk dat die juist Franse vooroordelen over overlast veroorzakende Roma op satirische wijze aan de kaak stelt. In een sleutelscène zijn het niet de Roma die worden verjaagd, maar is het juist een Fransman die wegens onbetaalde rekeningen uit zijn huis wordt gezet. Het is uiteindelijk de puberzoon van Fougerole die de boodschap van À bras ouverts glashelder maakt. Hij is de steriele en lege leefwijze van zijn bourgeois-ouders spuugzat en wil dolgraag een Roma worden.