Dumoulin wint tijdrit in Giro, en pakt het roze

Tom Dumoulin wint de tiende etappe in de Giro en pakt de roze leiderstrui, dankzij een daverende tijdrit. Hij zet de concurrentie op ruim twee minuten.

Tom Dumoulin staat eerste in het klassement en rijdt woensdag in het roze. Foto Luk Benies/AFP

Breeduit lachend fietst Tom Dumoulin al uit op de rollen, als klassementsleider Nairo Quintana even verderop nog naar de finish zwoegt. Handdoek in de nek, schitterende achtergrond van oude kasteelmuur en blauwe lucht, totale ontspanning. De 26-jarige Limburger heeft alles en iedereen aan gort gereden, in een individuele tijdrit over 39,8 kilometer. De roze leiderstrui is voor hem en wat een enorme voorsprong op de rest: 2.23 minuut op de nummer twee Quintana, 2.38 op Bauke Mollema, die stijgt van plaats vier naar drie. En wat doet Dumoulin? Hij steekt zijn duim op naar de camera van de Italiaanse televisie. Jubel zonder woorden.

Stylist

Geen mooier tijdritparcours dan deze dinsdag door de heuvels van Umbrië, geen mooiere finishplaats om de roze leiderstrui te mogen aantrekken dan het lieflijke dorpje Montefalco. Alsof Dumoulin het zelf zo had uitgezocht, in de tiende etappe van de honderdste Ronde van Italië. Dat het magische tricot hem goed stond, had hij in de Giro van vorig jaar al zes dagen lang getoond. Roze trui en donker haar, serene glimlach om de lippen, prachtige stylist op de fiets. Een beetje als iconische foto’s van de jonge Eddy Merckx, die in de Giro van 1968 zijn eerste grote ronde won.

Gestroomlijnde perfectie

Kan de nieuwe rozetruidrager Dumoulin deze Giro del centenario nu ook daadwerkelijk winnen? De kloof met de rest is na tien van de 21 ritten riant groot. Zijn demonstratie in de tijdrit maakte een verpletterende indruk. Symbiose van macht, aerodynamica en stuurmanskunst. Precies op tijd drinken en een extra gelletje nemen. Bij de kopman van Sunweb geen fout als bij Quintana, die op het meetpunt na tien kilometer al 48 tellen achterstand heeft en pardoes over een richel in het wegdek bonkt. En zie het schokschouderen van de Fransman Thibaut Pinot, die van twee naar vier zakt in het klassement. Bijna het tegendeel van de gestroomlijnde perfectie bij Dumoulin.

Geen goed gevoel

Maar wat vertelde de glorieuze winnaar zelf na afloop van de huldiging met champagne en roze trui over zijn race tegen de klok? „Ik vocht tegen mezelf en had geen goed gevoel.” Over zijn kansen op de eindzege bleef Dumoulin al net zo voorzichtig als voor de Girostart, toen hij aangaf niet eens aan het podium te durven denken. Liefst 2.23 vóór op nummer twee? „Quintana is wel de betere klimmer en was eerder al succesvol in de Giro.” De Colombiaan won de Italiaanse ronde in 2014 en ook de Vuelta van vorig jaar. Natuurlijk oogt het verschil comfortabel, gaf Dumoulin toe voor de NOS-microfoon. „Maar tijdens de Vuelta verloor ik ook opeens meerdere minuten op één dag.”

Betere klimmer

Dat was toen hij in 2015 bij zijn ‘geboorte’ als ronderenner één dag voor Madrid de eindzege verspeelde. In deze Giro toonde Dumoulin zondag naar Blockhaus als klimmer verder te zijn verbeterd. Met een lichaamsgewicht van krap 70 kilo won hij eerder bergritten in Vuelta (2015) en Tour (2016). Deze winter mergelde hij het toch al zo dunne lijf nog eens twee kilo verder uit. De heilige graal van het bergop rijden is bekend: de snelheid wordt bepaald door vermogen (wattage) per kilogram lichaamsgewicht. Hoe minder gewicht, hoe sneller omhoog. Zo snel is Dumoulin nu dat hij op 13,5 kilometer naar Blockhaus slechts 24 tellen verloor op de ontketende ritwinnaar Quintana, die met zijn 58 kilo twintig pond minder de bergen hoeft op te slepen.

Geen vermogensverlies

Even was de vrees dat Dumoulin met zijn gewichtsverlies ook aan vermogen zou hebben ingeleverd. In de rittenkoers Tirreno-Adriatico eindigde hij in maart in de tijdrit slechts als dertiende, „trage stront” omschreef hij zijn eigen rijden toen. Maar in zijn huidige topvorm doet de tijdrit zeker niet onder voor de onvergetelijke races tegen de klok die hij de jaren hiervoor won in Giro, Vuelta en Tour. Ten opzichte van klimmers als Quintana, Mollema en Vincenzo Nibali blijft zijn specialisme voor Dumoulin een machtig wapen. Zoals dat ook het geval was bij Erik Breukink, eind jaren tachtig en begin negentig Hollands glorie in de Giro met een tweede, derde en vierde plaats.

Loodzware slotweek

Om als eerste Nederlander de Italiaanse ronde te winnen, zal de huidige rozetruidrager in de loodzware slotweek vol bergetappes alle steun nodig hebben van zijn ploeg. Dumoulin verloor in de rit naar Blockhuis zijn beste helper Wilco Kelderman, die na een botsing met een motorrijder uitviel met een gebroken vinger. Veel zal nu op de schouders komen van routinier Laurens ten Dam. Maar zelfs al mocht Dumoulin la maglia rosa nog verliezen, dan nog hoeft hij niet wanhopen. De Giro eindigt over anderhalve week met een vlakke tijdrit over 27,6 kilometer naar Milaan.