Recensie

Ben je schuldig omdat je niet rationeel handelt?

Auf einmal, de derde film van de in Berlijn woonachtige Turkse regisseur Asli Özge, is verbluffend en meedogenloos.

In Auf einmal wordt een dode aangetroffen in het huis van de Duitse zakenman Karsten (Sebastian Hülk).

Vragen rondom schuld en onschuld zijn niet alleen strafrechtelijke kwesties. Het grijze gebied tussen goed en kwaad laat zich soms beter via verhalen begrijpen dan via de wet. Want is de jonge succesvolle Duitse zakenman Karsten (zijn vader: „We komen uit een goede Duitse familie”) nou verantwoordelijk voor de dood van de Russische Anna die na een feestje dood in zijn appartement in het ingedutte provinciestadje Altena wordt aangetroffen? En schuldig waaraan? Aan het feit dat hij haar binnenliet, en nog even liet blijven? Aan het feit dat hij wegliep om hulp te halen? En was het wel hulp? Is hij schuldig omdat mensen meestal niet rationeel handelen onder druk, en dat dat soms heel berekenend kan overkomen?

Auf einmal, de derde film van de in Berlijn woonachtige Turkse regisseur Asli Özge en de eerste die ze in Duitsland draaide, is verbluffend en meedogenloos. Een bijna hitchcockiaanse thriller over ‘the wrong man’. Of was het toch ‘the wrong girl’? Het is ook een venijnige autopsie op de veilige middenklasse die de film heel ‘Duits’ maakt (want een thema dat we ook van de filmmakers van de zogenaamde ‘Berliner Schule’ zoals Christian Petzold kennen). Maar ook sluit deze film aan bij haar tweede, Lifelong (2013). Daarin ontrafelde ze op een manier die aan de Italiaanse cineast Michelangelo Antonioni deed denken de morele apathie van de Turkse nieuwe rijken.

Özges geheime wapen is echter haar vaste cameraman Emre Erkmen, met wie ze elke film een andere stijl en sfeer kiest. Auf einmal bevat talloze shots die je zou willen laten stollen in de tijd en op je muur hangen: de bloedrode nacht waarin Karsten naar het ziekenhuis rent; zijn comfortabele appartement, een kooi vol doorkijkjes en dode hoeken; het mistige stadje in het dal en dan die bergen – waarin hij zelfs op de hoogste toppen geen rust vindt.