Recensie

Tragiek Freddie Mercury niet meer dan een anekdote

Operadagen Rotterdam

De legendarische rockzanger Freddie Mercury van Queen is een ongrijpbaar personage met veel gezichten. De theatervoorstelling ‘Freddie’ eert zijn veelzijdigheid, maar de anekdote overheerst.

Foto Sanne Peper

In een voormalige wasserij in Rotterdam-Noord klinkt cello-muziek, het lijkt Bach. De Berlijnse musicus en componist Michael Rauter moduleert de klanken geleidelijk tot de Bohemian Rhapsody (1975) van Queen, gezongen door Freddie Mercury. Deze introductie tot de theatervoorstelling Freddie door het duo Boogaerdt/VanderSchoot maakt duidelijk dat we geen reconstructie van zijn leven of muziek kunnen verwachten. De voorstelling draait niet om de rockster, maar om de bezoeker.

Suzan Boogaerdt en Bianca van der Schoot dwalen steeds verder af van het traditionele theater en zoeken nieuwe wegen. De toeschouwers vervullen de hoofdrol. Nadat we in de individuele afzondering in een hokje naar de muziek hebben geluisterd, betreden we de speelvloer. Een acteur vraagt ons op nogal schoolmeesterachtige toon binnen een helverlichte zone te treden als we ons herkennen in een uitspraak van Freddie over geloof, homoseksualiteit, geluk, zelfmoord, seks. Zo niet, stappen we eruit.

Freddie-masker

Mercury heeft vele gezichten. Dat maakt hem tot een personage, waaraan we ons al dan niet kunnen spiegelen. Aanvankelijk heerst onder de bezoekers schuchterheid. Wie is echt openhartig? Gaandeweg wordt het spannender, en is elke toeschouwer voyeur van de ander. Van de twintig bezoekers zijn er vijf die zich een andere identiteit willen aanmeten en twee zien zelfmoord als uitweg. Een socioloog kan hier een interessante studie aan wijden.

Aan het slot is iedereen getuige van een uitbundige performance van een androgyne danseres: borsten weggeplakt onder plastic en met kartonnen masker van Mercury op. Het publiek zingt in karaoke Bohemian Rhapsody mee, ook allemaal met Freddie-masker op. Na afloop overheerst teleurstelling: is dit nu een nieuwe weg voor theater? Niet echt. De tragiek van waaruit iemand een lied schrijft als Bohemian Rhapsody is nu niet meer dan een anekdote.