Verdrinkende Wadden

Modieuze afkeer van mijnbouw

De Waddenvereniging heeft de toekomst van de Waddenzee laten onderzoeken, met verontrustende resultaten: versnelde zeespiegelstijging zou leiden tot een ‘verdrinking’ van het Wad (9/5). Mij verbaast zo’n voorspelling. Vroeger had ons land nog een eigen geologische dienst, het Nederlands Instituut voor Toegepaste Geowetenschappen, NITG-TNO, met een eigen afdeling die o.a. het Waddengebied onderzocht. Nadat mij in 1998 gevraagd was om kennismanager te worden van het NITG, heb ik me het ‘mechanisme’ van de Waddenzee laten uitleggen: je moet je de Wadden voorstellen als een tot de rand gevuld sedimentreservoir waar de vloed aan toevoegt en de eb van af haalt en dat zo een vast niveau behoudt t.o.v. de zeespiegel. Bij zeespiegelstijging wordt meer sediment aangevoerd en stijgt het Wad mee. De Waddeneilanden verliezen dan aan hun zeekant sediment en bewegen daardoor richting vasteland. De Waddenzee wordt zo smaller en zal verdwijnen als de eilanden als een duinenrij tegen de kust worden ‘geplakt’. Tot dan geen verdrinking van de Wadden. Het is mogelijk dat nieuwe inzichten tot andere prognoses leiden, maar ik zou toch de deskundigen van destijds er nog eens over willen horen. Hun model stak beredeneerd en plausibel in elkaar; de prognoses van de Waddenvereniging rieken mij te veel naar klimaatvrees en modieuze afkeer van mijnbouw.