Recensie

Of je met een vingerknip terug bent in Thailand

Niets zo leuk en gemakkelijk als neerstrijken op de West-Kruiskade in dagen dat je weinig tijd, geld of zin hebt om in andere Rotterdamse restaurants aan te schuiven. Vooropgesteld dat het weer een beetje meewerkt en het straatleven dus op volle toeren draait, is het bepaald niet moeilijk om je in te beelden dat je er in de tropen bent beland.

Geen plek in de stad die nog zo exotisch is, terwijl de afgelopen jaren achter de schermen toch het nodige is gebeurd om de al te rauwe kantjes van de smeltkroes wat bij te slijpen. In die missie is de zogeheten Alliantie West-Kruiskade naar het zich laat aanzien uitstekend geslaagd. Geschoten, geroofd en gedeald wordt er niet of nauwelijks meer, maar tegelijkertijd is ook het ‘opleuken’ van de straat in belangrijke mate achterwege gebleven. Een enkele moderne Chinees en sushiketen buiten beschouwing gelaten, eet en winkel je op de West-Kruiskade veelal nog steeds in authentieke toko’s and mom-and-pop stores.

Het Thaise eethuisje Soi 3 (= zijstraat 3) op de hoek met de Anna Paulownastraat kan daar ook toe worden gerekend. Het zaakje heeft met Jeroen Brouwer weliswaar een Nederlandse eigenaar, maar in de keuken draait een all Thai-team. Dat laat zich aflezen aan de nieuwe, uitgebreide menukaart.

Op de website van het restaurantje mag dan vermeld staan dat er ook nog Vietnamees en Chinees wordt gekookt, eenmaal over de drempel ervan blijkt het inmiddels toch echt Thais dat de pot schaft. En net zo Thais zijn de roze en lichtblauwe melamine bordjes en het dito bestek waarmee je aan de slag kunt. De Chang- en Singhabiertjes die worden geschonken. En de met plastic omhulde ‘pleerollen’ die voor je klaarstaan om tranen en hoestbuien (rode peper-attack!) in te smoren.

Hooguit kun je uit de beschikbaarheid van flesjes Fritz Kola afleiden dat, sinds de opening in 2014, ook veel hipstermeisjes Soi 3 hebben weten te vinden. Geef ze eens ongelijk, trouwens. De herinneringen aan de Thaise strandvakantie, aan Chiang Mai en Bangkok zijn in Soi 3 met een vingerknip weer op te roepen. En, los van het eten, is het volgens Jeroen Brouwer ook vooral die sfeer waarvoor veel van zijn gasten regelmatig naar zijn restaurantje terugkeren.

Ik at er vorige week zelf twee avonden achter elkaar. De eerste keer omdat er snel ‘iets in de buurt’ moest worden gevonden voordat, bij Kino, om 19.00 uur de film al begon. De tweede keer omdat het de avond ervoor al zo goed beviel. In sessie 1 kwamen op tafel: de Keangcurry Lukchin Pla (13,50 euro) met aardappel en zoete basilicum, waarbij kan worden gekozen uit een vega-, een vis- of een garnalenvariant (+ 2 euro), alsmede de Nua Phad Nam Prik Phao van 16 euro, ofwel roergebakken biefstuk in geroosterde chilipasta, lentje-uitjes, Thaise basilicum en kouseband. Met dank aan de bediening kregen we voorrang bij het uitserveren van al die nams, priks en pla’s, zodat we binnen een halfuur ook daadwerkelijk in de bioscoop zaten. Maar: net zo aannemelijk eigenlijk is dat die borden zo snel leeg waren doordat het allemaal zo lekker was.

Sessie 2 werd gevierd met een gedeelde traditionele ossenstaartsoep gevuld met noedels, de Tom Sab (9,50 euro), gevolgd door de Ped Phad Nam Prik Phao (16 euro), waarin de hierboven genoemde biefstuk wordt vervangen door reepjes eend, en een Laab-salade met geroerbakt rundergehakt met citroengras, munt, chilipeper en sla (9,50). In Thailand draaien ze er hun hand niet voor om deze laabs met rauw varkensgehakt te bereiden, in Soi 3 heeft zo’n vulling wél heel even de wokpan gezien, al zou je toch nog aan de garing ervan kunnen twijfelen. Maar met een extra schep rode peper op je lepel ben je dat bij de volgende hap ook meteen weer vergeten.

is culinair recensent.