Interview

‘Ik neem het leven niet te serieus’

In de rubriek Jong! vertellen pubers over zichzelf, de wereld en elkaar. Deze week: Kjeld Mooi (17).

Hyperconcentratie

„Ik functioneer niet binnen het systeem van school. We zijn er net achtergekomen dat dat vanuit adhd komt. Als ik de motivatie heb lukt alles, dan heb ik een soort hyperconcentratie. Als ik de motivatie niet heb, kom ik in een wirwar van gedachten. Dit jaar haal ik sowieso niet meer. Volgend jaar ga ik havo 5 doen. We gaan nu kijken naar een behandelplan en eventueel medicatie. Alleen voor havo 5, want buiten het systeem van school functioneer ik gewoon.”

Bureau MOOI

„Sinds 10 maart heb ik mijn eigen bedrijf, Bureau MOOI. Ik ontwerp logo’s, visitekaartjes, huisstijlen. Ik krijg per dag ongeveer twee opdrachten. Het is echt heel leuk dat je iets in je hoofd hebt, en de opdrachtgever ook, en je kunt dat samenvoegen. Je máákt iets. Als iemand mij vraagt: kun je dit maken, dan zeg ik meestal ja, en daarna ga ik pas opzoeken hoe ik het moet doen. Ik hoef er natuurlijk niet van te leven. Ik haal een pakje sigaretten en dat is voldoende. Dus ik zit laag in de prijs. En mensen vinden het leuk dat ik zo jong ben. In de missie op mijn website staat dat ik wil laten zien dat leeftijd niet begrenzend hoeft te zijn.”

Parijs

„Ik rook, ja. Weet je, ik neem het leven gewoon niet te serieus. Straks krijg ik longkanker. Dan ga ik tien jaar eerder dood. Risico’s nemen vind ik niet erg. Naïef misschien, maar het helpt me wel wat losser te leven. Ik ben best autonoom. Vorig jaar ben ik naar Parijs gelift. En terug. De vrijheid die je dan hebt, dat is geweldig. Het was voor mijn moeder een enorme stap, maar ze laat het wel toe.”

Depressief

„Ik wil theaterdocent of regisseur worden. Toneel vind ik zo ontzettend leuk, daar haal ik zoveel energie en voldoening uit. Een kantoorbaan is niets voor mij, ik heb continu prikkels nodig. Zonder dat val ik ook stil, dan word ik depressief. Ik heb een poosje thuisgezeten, dat was gelijk heel heftig. Ik merkte: er gebeurt niks, er verandert niks. Dat greep me zo naar de strot dat ik niet meer kon nadenken. Ik ging hyperventileren, ik dacht: dit gaat niet goed. Toen ben ik naar het bos gegaan en heb mijn teamleider gebeld. Anderhalf uur mee gepraat. We hebben afgesproken dat ik hulp zou zoeken buiten school. Ik ga nu halve dagen naar school, puur om even onder de mensen te zijn. De rest van de dag ben ik bezig met mijn eigen bedrijf.”

In de rubriek Jong! vertellen pubers over zichzelf, de wereld en elkaar. pubers@nrc.nl.