Column

Rechtse Greenpeacers

Iedereen is van het padje af dit voorjaar. Eerst kregen de blote konten van Geenstijl ervan langs van nota bene een rechts-liberale columniste. Toen stemde meester Hiddema zomaar nee tegen een PVV-motie om juist moslimimmigratie te stoppen. Waar gaat dit heen, vroeg ik me af.

Nou, bijvoorbeeld naar de Hofplaats achter de Tweede Kamer, donderdag tijdens de lunchpauze van de formatieonderhandelaars. VVD- en CDA-stemmers voeren hier actie om het klimaat in het regeerakkoord te krijgen. Ze zijn hier op uitnodiging van… Greenpeace!

’t Is geen gezicht. Die jasje-dasjes tussen rafelbroeken en rastamutsen. Veel zijn het er niet, hooguit twintig, en dan vooral met CDA-sjaaltjes. Maar toch. Een activiste stift teksten op de borden met voorgedrukt partijlogo. Camera erop. Hebbes.

Overlopers. Verraders. Rechts is aan het verlinksen waar we bij staan.

Ik snap het wel. Om in ons schervenlandje iets aan te richten moet je rekruteren bij je overburen. In je uppie doe je niks. En met je cluppie te weinig.

Greenpeace worstelt daarmee. Deze rechtse rekruten ook. De reddingsboei waar ze zich allebei aan vastgrijpen heet: ironie. Zo maakte Greenpeace een filmpje bij deze campagne, waarin een nieuwslezeres zelfspot veinst. Greenpeace is te soft geworden. Met al die ijdele hipsters („ik ga alleen actievoeren als m’n haar niet door de war raakt, hoor. En op zaterdag ben ik barista slash dj!”). En al die zinloze petities. Terwijl het klimaat alleen maar achteruit holt sinds Greenpeace is opgericht. Dus: „Laat het klimaat alsjeblíéft niet over aan Greenpeace.”

Ironie is een slinks bindmiddel. Dankzij ironie kun je zonder gezichtsverlies vrienden maken met je vijanden. Twee uit het CDA-VVD-kamp hijsen zich – in hagelwitte overhemden – ingesnoerd een stellage in om het spandoek te onthullen: „Laat het klimaat niet aan Greenpeace over.”

Kijk ze ironisch glimlachen. Kijk ze eens lekker aan de verkeerde kant van de geschiedenis bungelen. Begrijp jij het, begrijp ik het? O, die laffe mindfuck van de ironie. Nu moet ik zeker zelf gaan nadenken? Tikje discriminerend wel, voor die miljoenen Nederlanders die daar te dom of te lui voor zijn.

Daarom dit verzoekje. Of iedereen alsjeblíéft even terug z’n kippenhok in wil kruipen. Straks gaat iedereen nog vinden wat hij vindt en dat moeten we niet willen. Straks krijgen we een ironisch monsterverbond tegen een echte gezamenlijke vijand, de klimaatcrisis. Straks wordt die nog aangepakt, ook door Rutte III. Lekker dan. Als dit zo doorgaat valt er niks meer te zaniken en dat moeten we echt niet willen. Met z’n allen.

Christiaan Weijts schrijft hier elke vrijdag een column.