Column

Songfestival

Ellen Deckwitz heeft een wisselcolumn met Marcel van Roosmalen.

Het kan u niet ontgaan zijn dat deze week het Songfestival plaatsvindt, en daar heeft iedereen wel een mening over. Daarom een raadseltje: van welk nieuwsplatform is de volgende uitspraak (over de deelnemer van Portugal, Salvador Sobral): „Hij kan er natuurlijk ook niets aan doen, maar de slissende s’en uit het Portugees maken van Sobral een dronken tor.”

Het is vermoeiend dat veel journalisten, wanneer ze over het Eurovisie Songfestival berichten, opeens een conference schrijven

„GeenStijl”, hoor ik sommigen zeggen, maar nee, u heeft het mis. Een reaguurder dan, bij een vergelijkbaar weblog? Ook niet. Nog een raadseltje dan. Over de leeftijd van enkele deelnemers van het festival schreef dezelfde nieuwsdienst dit: „40 is ze al, best oud voor deze liedjeswedstrijd”, en over een ander dat hij danst „met het fanatisme van een iets te oude gogodancer”.

Nog steeds geen idee? Bovenstaande regels stonden dinsdagochtend in de Volkskrant. Mijn Portugees-Nederlandse vrienden waren witheet. „Dus omdat het Portugees klinkt zoals het klinkt, is iedereen die het spreekt een dronken tor?”

Hun woede lijkt zinloos. Het is in veel Nederlandse media oké om over het Songfestival harder te berichten dan over bijvoorbeeld de Champions League. En de journalisten gaan steeds verder. Afgelopen jaar noemde de Volkskrant een deelneemster „een WC-eend-blonde Lena Dunham on crack”. Over een ander berichtte de krant: „Ook de mannenminnende meerderheid van de Songfestivalkijkers zal zich afvragen: is dit nou een lekker wijf of niet?” Walgelijk, maar niemand zei er wat van. Want het ging over het Songfestival. Dan mag je grof en seksistisch zijn. Dan mag je de deelnemers reduceren tot hun accent of uiterlijk.

Als er zo zou worden geschreven over Nederlandse vrouwen, zou er meteen luidkeels protest ontstaan en worden opgeroepen tot een adverteerdersboycot, zoals gebeurde met GeenStijl vorige week. Een oproep tot die boycot werd afgedrukt in de Volkskrant.

Het is vermoeiend dat veel journalisten, wanneer ze over het Eurovisie Songfestival berichten, opeens een conference schrijven in plaats van een feitenoverzicht. Ze dan opeens harde opmerkingen kunnen maken over minderheden en ermee wegkomen.

Het festival heeft dit jaar ‘Celebrate Diversity’ als thema, maar het is de vraag of de verslaggevers die namens de Volkskrant ter plaatse zijn daar überhaupt voor openstaan. Maakt het uit dat de afgezeken deelnemers toch niet kunnen teruglezen hoe ze belachelijk worden gemaakt? Het gaat om het principe. Dat er in een krant die zichzelf als onbevooroordeeld en onafhankelijk presenteert, zo wordt geschreven over onder meer het accent, de leeftijd en het uiterlijk van mensen, is ontoelaatbaar.