Godsdienstvrijheid

Beschik niet over besnijdenis, D66

Jongensbesnijdenis is in strijd met het recht op zelfbeschikking, betogen Wouter van Erkel en Koen Sijtsema (Jonge Democraten, D66) op de opiniepagina van 8 mei. Maar zou het omgekeerde ook het geval kunnen zijn? Dat een joodse of islamitische jongen of man zich wil laten besnijden, zich schaamt voor zijn gemeenschap dat dit niet al veel eerder gebeurd is, en dat zijn ouders zeggen: we wilden het wel eerder doen maar dat mocht niet. Wie beschikt dan nog voor wie?

En hoeveel ontevreden besneden volwassenen zijn er eigenlijk?

Erkel en Sijtsema spreken van een „religieus, permanent merkteken”, maar dat zegt vooral wat over hun eigen perceptie. „Verplicht ouders die hun kind aanmelden voor besnijdenis tot een geïnformeerde bedenkperiode”, schrijven ze verder. Dit is niet alleen bevoogdend, maar ook een vorm van culturele suprematie. Het recht op zelfbeschikking en het individualisme zijn typisch voor de westerse cultuur. Er zijn echter ook culturen waar deelname aan de gemeenschap veel belangrijker is dan zelfbeschikking. Met een verbod op jongensbesnijdenis ontneem je mensen die waarde, en dat gaat – paradoxaal genoeg – ook tegen zelfbeschikking in. Wacht liever op initiatieven vanuit de geloofsgemeenschappen zelf. Of betekent de D van D66 inmiddels ‘Dictatoriaal’ in plaats van ‘Democratisch’?


Veenendaal