Eten in de oorlog

Gezonder menu – tot Hongerwinter

Op het betoog van NRC-columnist Martijn Katan Eetfabels uit de oorlog (6/5) valt veel af te dingen. Over de gezondheid van volwassenen voor en tijdens de oorlog zijn weinig gegevens beschikbaar. Katan neemt die van kinderen over voor volwassenen. De historici Trienekens en Futselaar komen tot andere conclusies dan hij: volwassenen aten in de jaren dertig te veel en te vet. De Nederlandse overheid bereidde zich voor de oorlog voor om zelfvoorzienend te worden. De maatregelen werden na mei 1940 snel doorgevoerd: vee- en pluimveestapels werden ingekrompen en maakten plaats voor akkerbouw. Het menu sloot beter aan bij de hedendaagse voedingsadviezen dan het vooroorlogse menu: het bevatte minder verzadigde vetten, meer groenten, meer volkoren granen en minder suiker. Dat de menuverandering niet in alle opzichten een verbetering was en bij kinderen leidde tot vitamine A-tekort, is een nuancering die wij aanbrengen. Het aantal doden door diabetes nam na 1940 niet toe, maar juist af. Dat het eten tijdens de oorlog karig en niet smakelijk was, en in het geheel niet als een verbetering werd ervaren, komt ook aan bod in onze tentoonstelling Eten in Oorlogstijd (t/m 28 mei). Wij blijven er echter bij dat het menu – tot aan de Hongerwinter – gezonder werd.