Recensie

Uitgelaten Octo Octa is waar ze moet zijn

Mariah Carey samplen en cool klinken: Octo Octa lukt dat. Maya Bouldry-Morrison identificeert zichzelf voor het eerst als vrouw op Where Are We Going – inclusief kniekousen op de cover. Die wetenschap geeft titeltracks als ‘Fleeting Moments of Freedom (Wooo)’ en ‘Move On (Let Go)’ een heel andere lading. Alle maskers vallen af, de toekomst ligt open. Muzikaal vertaalt die vrijheid zich in wervelende synths en een breed palet aan invloeden waarin optimisme de boventoon voert (naast La Carey sampelt ze b-boy classic ‘Back By Dope Demand’ op ‘Move On (Let Go)’. Haar album is een geslaagde weerslag van haar emotionele reis. Het gaat van het uitgelaten ‘No More Pain (Promises to a Younger Self)’ waarin ze Carey halverwege jodelend tevoorschijn tovert tot het meer introspectieve ‘Preparation Rituals’ naar ‘Adrift’, een melancholische dansvloerplaat met stevige kick, mistige hoorn en pulserende synths. Octo Octa is precies waar ze moet zijn.