Dit zijn de opvallende acts van de eerste Songfestival-show

Kijkwijzer ESF #1

Vanavond om 21 uur wordt de eerste halve finale van het Eurovisie Songfestival uitgezonden op NPO 1. Nederland doet nog niet mee, maar België moet wel al aan de bak. Vanuit Kiev een overzicht van de opvallende acts.

Heeft u ooit van Salvador Sobral gehoord? Of van Blanche?

Waarschijnlijk niet. De meeste Songfestivaldeelnemers wonnen ooit een talentenjacht als The Voice of X Factor, of de nationale Songfestival-voorrondes in hun land, en daar hield het op. Maar in Oekraïne zijn ze internationale supersterren met een grote entourage. Ze hebben een visagist die hun make-up de hele dag door bijwerkt, een stylist die hun kleding uitkiest. Sommigen hebben zelfs een persoonlijke assistent.

In Kiev wil iedereen iets van de deelnemers. Uit heel Europa zijn Songfestivalfans naar Oekraïne afgereisd om de tijdelijke supersterren toe te juichen. Op de persconferenties die na de repetities worden gehouden, op de 265 meter lange rode loper waarmee het festival zondag officieel geopend werd, tijdens de Songfestivalfeestjes in de Euroclub. Kiev zit al een week in een Songfestivalbubbel.

Vandaag begint het Songfestival ook voor de rest van Europa. Zweden opent vanavond de eerste halve finale, met een act die in de top drie van de gokkantoren staat. De in pak gestoken Robin Bengtsson zingt het al net zo zorgvuldig geproduceerde liedje I Can’t Go On, over dat hij het niet meer volhoudt omdat iemand er zo ‘freaking beautiful’ uitziet. ‘Freaking’ schijnt trouwens ooit ‘fucking’ geweest te zijn, maar dat moest worden aangepast.

Australië doet dit jaar voor de derde keer mee en moet ook als derde op het podium verschijnen. De stem van Isaiah Firebrace klinkt als die van populaire zanger Sam Smith, maar dan, hoe kan het ook anders, met minder bereik. In Don’t come easy zingt hij over dat hij in de ogen van zijn partner wel ziet dat hij meer wil, maar dat hij het moeilijk vindt opnieuw iemand lief te hebben. Zo beschadigd! En hij is pas 17!

Dat maakt Isaiah overigens niet de jongste deelnemer. Blanche uit België is net zo jong. België stuurde met City Lights een van de meest radiovriendelijke liedjes in. Geen hysterisch geschreeuw, maar een lage vrouwenstem en synthesizers. Modern en kansrijk, maar tijdens de eerste repetities ging het fout. Op het podium leek Blanche in haar eigen flitstende-lichtshow te verdwijnen. Van het nummer bleef weinig meer over. Al lijkt de schade beperkt. Als we de bookmakers moeten geloven haalt Blanche gewoon de finale.

Het allermooiste liedje komt dit jaar uit Portugal. Salvador Sobral, met een rommelig hipsterknotje en een drie maten te grote blazer, zingt het dromerige liedje Amar Pelos Dois (For The Both Of Us), dat is geschreven door zijn zus. Al zijn niet alle Songfestivalfans over het nummer te spreken. Het is nu eenmaal niet echt Songfestival. Portugal won overigens nog nooit het Songfestival.

Maar natuurlijk zijn er ook dit jaar uitbundige en onverklaarbare Songfestivalacts. The spaceship is ready to blow [...] no need to worry, I have my suit on, zingt Slavko Kalezić uit Montenegro. Zijn haar zit in een strakke vlecht, die verder dan zijn billen reikt. Op het podium zwaait hij ermee rond alsof het een lasso is.

Om in het paardenthema te blijven: Dijah, de inzending van Azerbeidzjan, wordt tijdens haar bloedserieuze nummer Skeletons op het podium vergezeld door een man met een paardenkop.

Tien van de achttien kandidaten van vanavond mogen door naar de finale, die zaterdag wordt gehouden. Zes landen zijn al zeker van hun finaleplaats. De ‘big five’ (Verenigd Koninkrijk, Spanje, Frankijk, Italië en Duitsland) mogen de semi-finales elk jaar overslaan. En ook het organiserende land, in dit geval dus Oekraïne, mag gelijk door naar de grote show.

Op het optreden van Italië, grote favoriet bij de gokkantoren, moeten we dus nog even wachten. Al twijfelen sommige experts aan het feit of zo’n startplaats wel voordelig is. Het liedje van de deelnemers die gelijk naar de finale mogen, is uiteindelijk minder bekend dat de landen die al een keer in de halve finale hebben opgetreden. De kijkers hebben ’m simpelweg minder vaak gehoord, waardoor de kans kleiner is dat het lied blijft hangen en erop gestemd gaat worden.

Dan toch nog even over Nederlandse inzending OG3NE. Die staat er namelijk goed voor. Na de eerste repetities stegen de drie zussen bij de gokkantoren. Ze staan nu op de achtste plek, na Azerbeidzjan en voor het Verenigd Koninkrijk. Vooralsnog ziet het ernaar uit dat ze donderdag door naar de finale mogen.

Een Nederlandse Songfestivalfan vroeg zich gisteren hardop af wat er eigenlijk met de deelnemers van vorig jaar gebeurd zou zijn. Alleen Frans uit Zweden scoorde met Sorry een bescheiden radiohitje. Maar neem nu Zoë uit Oostenrijk, een van de grote favorieten in Stockholm. Waar is ze toch gebleven? De Songfestivalfan wist het niet.

Soms houdt het internationale beroemd-zijn al op het vliegveld op. De drie Deense jongens van de boyband-achtige groep Lighthouse X (wie kent ze nog?), die de finale niet wisten te halen, sleepten vorig jaar hun eigen koffers langs de douane. Eenmaal door de poorten van de beveiliging werd door niemand meer om een foto of een handtekening gevraagd.