Recensie

Vier Spaanse telefoonmeisjes nemen de touwtjes in handen

Netflix

Met ‘Las chicas del cable’ beleeft Spanje een primeur. Het is de eerste speciaal voor Netflix geproduceerde serie in het Zuid-Europese land.

Netflix

In Las chicas del cable (Cable Girls) wordt de kijker van Netflix op speelse wijze meegenomen naar het Madrid van 1928 waar vier telefoonmeisjes ieder op hun eigen manier strijden voor hun onafhankelijkheid. Een kleine tachtig jaar geleden werd de vrouw in Spanje sterk onderdrukt. In 2017 is het thema nog altijd zeer actueel. Circa zestig Spaanse vrouwen komen er jaarlijks door huiselijk geweld om het leven. Duizenden anderen worden door hun (voormalige) partners verwond.

Met Las chicas del cable beleeft Spanje een primeur. Het is de eerste speciaal voor Netflix geproduceerde serie in het Zuid-Europese land. Op het Madrileense Puerta del Sol hangt een gigantisch affiche waarin de serie vol trots wordt aangeprezen.

Sinds eind vorige maand zijn de acht afleveringen te zien in 190 landen voor een potentieel publiek van honderd miljoen mensen. De serie, die voor mannen zeker ook vermakelijk is, is volgens de makers met name gericht op vrouwen.

Het verhaal gaat over de levensdromen van een aantal jonge vrouwen. Ze zijn op zoek naar hun eigen identiteit in het Spanje van koning Alfonso XIII, waar mannen de dienst uitmaken en van vrouwen simpelweg wordt verwacht dat ze baren, koken en poetsen. De twintigers Alba, Carlota, Ángeles en María gaan – al dan niet gedwongen door de omstandigheden – voor zichzelf zorgen.

De vier personages hebben ieder hun eigen problemen. Hoofdrolspeelster Alba (Blanca Suárez) komt als tiener naar Madrid en raakt buiten haar schuld verstrikt in de problemen. Ze moet het opnemen tegen de corrupte inspecteur Beltrán die haar dwingt te stelen. Carlota (Ana Fernández) is een rebelse meid uit een rijke familie. Ángeles (Maggie Civantos) verbeeldt een jonge moeder uit een conservatief nest. En María (Nadia de Santiago) komt als een verlegen eenling van het platteland in de grote stad terecht.

De jonge Spaanse vrouwen vinden elkaar als ze net als vele anderen solliciteren bij de Nationale Spaanse Telefoonmaatschappij (CTNE). Als kabelmeisjes moeten ze in een telefooncentrale verbindingen leggen tussen bellende mannen. Zo brengt Ángeles – na een mislukte poging van Alba – het eerste internationale telefoongesprek tussen koning Alfonso XIII en de Amerikaanse president John Calvin Coolidge tot stand. De mannen praten, maar het kabelmeisje heeft de touwtjes in handen.

Las chicas del cable speelt zich af in het statige Madrid van diep in de vorige eeuw. In het gebouw van de telefoonmaatschappij aan de Gran Vía lopen de verschillende verhaallijnen door elkaar. Mannen in pakken denken het heft in handen te hebben, maar de kabelmeisjes gooien hun eigen wapens in de strijd. De vrouwen weten met hun charmes meer dan eens toch gedaan te krijgen wat ze voor ogen hebben. De mannen trappen gewillig in de listig opgezette vallen om later op autoritaire wijze de verhoudingen te herstellen.

In 79 jaar zijn de tijden in Spanje veranderd. Een werkende vrouw is geen uitzondering meer. Het machismo is teruggedrongen, maar zeker nog niet uitgeroeid. Van gelijkheid tussen mannen en vrouwen is in de praktijk lang niet altijd sprake. Zeker niet op de werkvloer.

Volgens de laatste cijfers van het Europese cijferbureau Eurostat verdienen de Spaanse mannen 35 procent meer dan de Spaanse vrouwen. Met de torenhoge werkloosheid is het nog altijd zeer moeilijk voor jonge vrouwen zelfstandig een bestaan op te bouwen. Wat dat betreft is er weinig verschil met de kabelmeisjes uit 1928.