Recensie

Symbolische Schöpfung in nieuwe Parkzaal

De nieuwe Parkzaal in Arnhem ziet er schitterend uit, maar heeft nog wel wat akoestische eigenaardigheden

Bij de ingang worden bezoekers verwelkomd door een komisch duo bouwvakkers: de nieuwe zaal van Musis is nog niet af, wil men maar zeggen.

Zaterdag was het allereerste concert in de multifunctionele nieuwbouw van het oude Musis Sacrum in Arnhem, dat wordt omgebouwd tot een veelzijdig muziekcentrum.

Gelders Orkest-directeur Wiebren Buma betuigde namens het orkest zijn blijdschap met de nieuwe thuisbasis, waarin vanaf vorige week dinsdag gerepeteerd is, en sprak de ambitie uit van de nieuwe Musis ‘de beste concertzaal van het land’ te maken – hoog gegrepen in een land vol vermaarde zalen.

De Parkzaal ziet er in ieder geval schitterend uit, met zijn lichthouten afwerking en unieke blikvanger: een volledig glazen pui achter het podium, zodat het publiek uitkijkt op het Musispark.

Symbolische ouverture

De allereerste muziek in de nieuwe Musis was uitgesproken symbolisch: de ouverture van Haydns Die Schöpfung.

In kleine bezetting klonk de zaal uitstekend

, met een naturelle, warme klank en een subtiele nagalm. Bij grootsbezet werk deden zich een paar akoestische eigenaardigheden voor.

Voorafgaand aan de eerste van Debussy’s Nuages was er een vreemde resonantie en bij de climax van Fêtes werd de klank erg troebel. Het eerste tutti in Mars uit Gustav Holsts The Planets was op het balkon zelfs onprettig oorverdovend, waarbij vooral de hoge frequenties van de tamtam voor oorsuizen zorgden.

Aan deze zaken zal komende tijd gewerkt worden. Maar dat de Parkzaal een aanwinst is staat buiten kijf; en het Gelders Orkest bewees dat die nieuwe zaal een vast bespeler verdient.