‘Mijn telefoon is mijn guilty pleasure’

Verdienen en uitgeven

Yukio Cheung (46) werkt als business-coach voor startende ondernemers. Hij richt zich op creatievelingen, met name introverte mensen, maar staat ook open voor andere ondernemers. Met zijn vriendin woont hij in Amsterdam.

Foto Bob van der Vlist

IN

‘Vroeger zong ik een band en maakte ik muziek, dus dat ik me als coach en adviseur op de creatieve ondernemer richt, is omdat ik me in hen herken. Je spreekt dezelfde taal, dan is het makkelijk om de ander te helpen. Ik coach onder meer artiesten, beeldend kunstenaars en auteurs, maar ik sta open voor iedereen. Zo heb ik laatst iemand geholpen die zijn eigen cateringbedrijf wilde opzetten. In eerste instantie dacht ik: ik weet helemaal niks van horeca. Maar dat maakt eigenlijk niks uit: het gaat om wat diegene wil en hoe diegene dat wil gaan bereiken, dat proces is voor elke ondernemer hetzelfde.

„Een onderdeel van voor jezelf beginnen is dat het plan hiervoor helemaal klopt, dus ook dat de financiële structuur op orde is en dat je je pensioen en arbeidsongeschiktheid regelt. Ik zie vaak dat mensen denken: ik ben toch niet ziek, dus dat regelen we later wel. Het duurde bij mij ook wel even voordat ik mijn pensioen en arbeidsongeschiktheidsverzekering had geregeld hoor, dat was pas na een jaar of zes, maar inmiddels heb ik die zaken wel goed voor elkaar.

„Ik verdien voldoende om rond te komen. Ik leef niet op grote voet, maar mijn inkomen zou wel wat comfortabeler mogen. Het liefst zou ik het coachen dat ik nu een op een doe, straks in groepsverband willen doen zodat ik meer mensen kan helpen. Zo hoop ik meer impact te hebben en meer om te kunnen zetten.”

UIT

‘Door het werk dat ik doe, ben ik altijd in mijn hoofd bezig en de laatste jaren miste ik het om wat met mijn handen te doen. Ik ben toen gaan knutselen, ik bouw een Kawasaki uit 1980 om naar een lichtere en snellere versie. Ik kon die motorfiets gratis overnemen van een vriend, maar ben nu al zo’n 1.000 euro kwijt aan de restauratie. Een dergelijk project is nu eenmaal kostbaar. Voor het gereedschap ben je zo 50 tot 100 euro kwijt, het maken van een zadel kost me 75 euro en dan moeten er nog nieuwe banden, een ketting en lampen op. Als hij af is, ga ik er even op rijden, maar ik zal ’m daarna met alle liefde verkopen. Ik denk dat ik er maximaal 1.500 euro voor krijg, het is dus nog de vraag of ik er iets aan overhoud.

„Om mijn ecologische voetprint zo klein mogelijk te houden, ben ik erg voor recyclen. Zo kocht ik op Marktplaats veel speelgoed voor mijn kinderen – ik ben gescheiden en ze wonen niet bij mij – en ook onze fietsstoeltjes, mijn step en mijn systeemcamera zijn tweedehands.

„Ondanks het recyclen ben ik erg van de gadgets, ik heb elk jaar de nieuwste telefoon. Het is mijn guilty pleasure, ik vind het fascinerend om te zien hoe snel technologische ontwikkelingen gaan. Het is een gek idee dat ik nu een computer in mijn zak heb die sterker is dan de computer waar ik twintig jaar geleden mijn carrière op begon.”