De verkrachter weet het echt niet meer

Wie: Xaviur

Wat: verkrachting, poging doodslag, geweld

Waar: Utrecht

Begrijpt Xaviur (37) wel wat hij tegen de rechter zegt? De avond van zijn kroegentocht zou hij „17 meisjes” naar huis hebben gebracht. En 50 tot 70 biertjes gedronken met 25 glazen whisky er tussendoor – „anderen” betaalden ervoor. Blijkens de camerabeelden uit de binnenstad zat hij echter recht op de fiets. Hij reed op 7 seconden achter zijn slachtoffer. Zij slingerde wel, zij was onder invloed.

Xaviur begrijpt in ieder geval niet alles wat er tégen hem wordt gezegd. Soms vraagt zijn tolk of advocaat extra tijd om het uit te leggen. Van het misdrijf weet hij niks meer, net zo min als van zijn aanhouding, z’n gebroken hand of het latere verhoor bij de rechter-commissaris. Dat hij op enig moment in de gevangenis zat, weet hij nog wel. Daar was hij volgens zijn advocaat tot een paar weken geleden object van pesterijen en kleine mishandelingen. Nu zit hij op een afdeling met extra zorg.

Op de zitting beantwoordt hij de meeste vragen met ‘weet niet’. Het geheugenverlies lijkt de rechter niet erg logisch. Althans niet voor iemand die doelgericht een jonge vrouw tegen de muur sloeg, op de grond duwde, de keel dichtkneep en op haar ging liggen. Geheugenverlies door veel alcohol kan, maar dan ben je ook niet in staat tot zulke handelingen. „Niet alle mensen zijn hetzelfde”, weerlegt Xaviur.

Scenario

Haar moeder en de buurman hoorden uitroepen als I will kill you, be still, I will fuck you. De politie was er binnen een paar minuten. Ze troffen Xaviur aan, zonder T-shirt, met de piemel uit de broek, naast een liggende vrouw, die naar adem hapte. Het „klassieke man-uit-de-bosjesscenario”, zegt de officier. De verkrachter die een kwetsbaar iemand uitkiest, achtervolgt en aanvalt. Hij eist tbs met twaalf voorwaarden, voorafgegaan door 18 maanden cel. Eerder zat Xaviur twee jaar uit, wegens verkrachting en geweld binnen zijn eigen gezin.

Xaviur is geen ontkennende verdachte, zegt zijn advocaat. Hij weet het echt niet meer. Tegen zijn kinderen vertelt hij dat hij „fouten begaan heeft, wat ik zelf niet weet”. Op de vraag wat hij in die straat deed, had hij in de politieauto gezegd: „I like girls, I like to fuck.” Dichter bij een erkenning is het sindsdien niet meer gekomen. Het slachtoffer is in therapie; ze heeft ernstige angstklachten, durft ’s avonds niet meer te werken.

Xaviur zat het grootste deel van zijn jeugd in de Justitiële Jeugdinrichting Curaçao. Zelf slachtoffer van ernstige verwaarlozing, misbruik, mishandeling en daardoor getraumatiseerd. Hij wordt nu beoordeeld als zwakbegaafd, cognitief beperkt, narcistisch, wantrouwend, anti-sociaal, impulsief, onmachtig om relaties aan te gaan, seksueel veeleisend, weinig empathisch, sterk op zichzelf gericht, verslaafd aan alcohol, kan moeilijk omgaan met spanning en tegenslag, zijn geweten is ‘lacunair’.

Eerdere behandelingen hadden matig effect. „Er is nog veel voor u te leren”, zegt de rechter. „Ik vertrouw de mensen niet makkelijk”, zegt Xaviur. Maar: „Ik kan lezen, en leren en ik ben niet agressief.” Zou hij over zijn verleden met hulpverleners willen praten? Ja, zegt hij.

Eerdere hulpverleners hadden moeite om dieper tot hem door te dringen. De reclassering schat het risico op herhaling hoog in. Er wordt opname in een forensische kliniek geadviseerd waar hij tot drie jaar in therapie moet. Daarna kan er zeer voorzichtig aan terugkeer worden gewerkt. Xaviur is het met alles eens. „Zonder reclassering weet ik niet wat ik moet doen.” Hij wil zijn verleden verwerken en mensen leren vertrouwen. Als hij het gedaan heeft, „dan heb ik hele erge spijt. Ik ben niet zo”. De 2.500 euro schadevergoeding die het slachtoffer eist, wil hij betalen.

De rechtbank spreekt hem vrij van poging tot doodslag. Het staat niet voldoende vast dat hij lang en hard genoeg op haar keel heeft geduwd dat zij daardoor kon overlijden. Mishandeling en poging tot verkrachting zijn wel bewezen. Hij wordt tot 18 maanden cel veroordeeld, opname in een psychiatrische kliniek (tbs met in totaal 14 voorwaarden) en 2.500 euro schadevergoeding voor het slachtoffer.