Onvoorzien plot: Feyenoord stort compleet in op Woudestein

Titelrace Feyenoord

Feyenoord leek klaar voor een grootse viering van het eerste landskampioenschap sinds 1999. Maar op bezoek bij het kleine Excelsior ging het faliekant mis. Ten minutes from hell, en Feyenoord stond ineens met 3-0 achter.

De spelers van Feyenoord op Woudestein druipen af na de blamage tegen Excelsior. Foto Robin van Lonkhuijsen

De barvrouw van de persruimte slash spelershome – alle beschikbare ruimte binnen Woudestein wordt efficiënt gebruikt – roept het zondagmiddag rond half vijf uit. „Geweldig hoor!”

Niemand die het heeft over de overwinning van Excelsior, het falen van Feyenoord ligt op ieders tong. Maar zij is van Excelsior, en Excelsior ligt weliswaar in Rotterdam, maar is geen Feyenoord – iets dat ze hier al twee weken duidelijk proberen te maken.

De spelersbus van Feyenoord, eerder op de dag met veel vuurwerk onthaald, vertrekt weer naar Zuid. Geen uitreiking van de schaal in de Kuip. Geen kampioen. Geen feest. Als de bus de Oostzeedijk opdraait tonen fans een spandoek: ‘Many years of hurt never stopped us dreaming’. Hoeveel leed kan een supporter hebben?

Het hele decor op en rond Woudestein is als in een thriller, met slechte afloop voor de hoofdrolspeler. Feyenoord, in dit geval.

Fort Knox

Woudestein, normaal de gemoedelijkheid zelve, hier in het bosrijke Kralingen. Het is deze zondag een vesting, met een ‘tweede ring’ van containers, met daartussen honderden ME op de been. „Het leek op Fort Knox vandaag”, zei Excelsior-coach Mitchell van der Gaag.

Voor de wedstrijd bevindt zich een man in een lichtmast. Hij zat er al uren. Hij had blijkbaar geen kaartje. De politie twittert ’s midddags: „Op dit moment zijn verschillende hulpdiensten bezig om man veilig uit lichtmast #Woudestein te krijgen #niethandig.” De operatie slaagt.

Teleurgestelde fans in de Kuip. Foto Marco de Swart

Het zegt alles over deze dag.

Het is ook een script dat je bijna niet kan bedenken. Feyenoord, al achttien jaar geen kampioen, dat in het kleinste stadion van de eredivisie de titel kan behalen. Bij de club waar het tot vorig jaar een samenwerkingsverband mee had en waar in de directie de zoon zit van Feyenoord-directeur Eric Gudde. En waar diverse dwarsverbanden bestaan, behalve in de directie ook in de selectie en technische staf.

De stad was er klaar voor, en Feyenoord ook voor het eerst deze eeuw. Maar een plot als dit had niemand onvoorzien: Feyenoord dat instort en lijkt te bezwijken onder de titelspanning. Kort na rust, drie goals, binnen tien minuten. 10 minutes from hell.

„We hadden een beetje het idee dat we zouden figureren bij onze eigen wedstrijd”, zei Van der Gaag. „Daar wilden we voor waken.” Twee weken lang ging het alleen over Feyenoord, terwijl Excelsior andere zorgen had: zij hadden nog één punt nodig had om zich definitief veilig te spelen. Na afloop vraagt de persvoorlichter: „Is er nog iemand geïnteresseerd in Excelsior?”

Thuis spelen, en toch uit

Het mooie van Woudestein – herstel, het Van Donge & De Roo Stadion – is dat je de spelers bijna kan aanraken. Het voelt zo klein, verstopt achter hoge bomen en de gebouwen van de Erasmus Universiteit. Het is alsof je je in een soort Madurodam-wereld bevindt. Hier kan je zomaar naast Feyenoords-clubiconen Gerard Meijer en Willem van Hanegem op de hoofdtribune zitten.

Van een thuiswedstrijd kan je niet spreken. Het stadion is volgestroomd met Feyenoorders. Excelsior-directeur Ferry de Haan – ook een Feyenoord-link, hij behoorde tot de kampioensploeg van 1999 – vertelt eerder op de dag dat 3.000 van de 4.400 kaarten in handen zijn gekomen van Feyenoord-fans.

Dat lijkt een zeer voorzichtige schatting. Als Excelsior scoort, valt het stil. Alleen een clubje van zo’n honderd Excelsior-supporters juicht, al is het niet overtuigend. Feyenoord gezang klinkt massaal, bij periodes. „Het was heel raar”, zegt Nigel Hasselbaink, de Excelsior-spits die de score opende. Thuis spelen, en toch uit.

Lees ook de column van Wilfried de Jong: De huilgezichten van Feyenoord

Ook opmerkelijk: keeper Warner Hahn die Excelsior sinds de winterstop huurt van Feyenoord en zondag enkele belangrijke reddingen verrichtte. Hij zou er, scherp en negatief gesteld, straks mede verantwoordelijk voor kunnen zijn dat Feyenoord geen kampioen wordt. Hahn is er in de aanloop zo vaak naar gevraagd, hij is uitgepraat. De persvoorlichter: „Hahn zegt niks”.

Aandoenlijk

Het heeft iets aandoenlijks, het toeleven naar de kampioenswedstrijd: Feyenoord-fans, ook gezinnen, die zich vanaf vroeg in de middag op het Stadhuisplein of op de Coolsingel bevinden. Of aan de Oostzeedijk, in de buurt van Woudestein. Velen een illusie armer. Het had de dag van Feyenoord moeten worden, maar werd het niet.

Maar verwacht geen grafstemming bij Feyenoord na deze afgang. „We staan nog steeds eerste toch, moet ik gaan huilen dan?”, zegt aanvaller Eljero Elia. Hij vergeet het snel. „Ik wel, ik ga niet dood. Ik weet alleen dat volgende week onze laatste kans is.”

Zondag moet Feyenoord thuis winnen van Heracles Almelo, dat al bijna zeker is van de play-offs voor Europees voetbal. De ploeg toonde vaker dit seizoen karakter na pijnlijke nederlagen. Elia: „Het moet gebeuren.”

Maar 7 mei 2017, Excelsior-Feyenoord: deze gaat niet vergeten worden. De kampioenswedstrijd die het niet werd. Mooi materiaal voor een aflevering van Andere Tijden Sport. Feyenoord heeft veel teleurstellingen gekend, maar veel apocalyptischer dan dit gaat het niet worden. De enige overtreffende trap: geen titel, zondag thuis tegen Heracles.