Column

Les positives zijn in de meerderheid

Boven de winkelruit laten vervaagde letters zien dat hier ooit een bakker huisde en daarna een café dat De Oven heette – ook allang dicht. Kastanjebomen, een druppelende fontein, een oorlogsmonument: de Rue de Mairie kruist de Place de l’Église. Zo’n dorp waar je op vakantie doorheen scheurt. Niemand op straat, in de verte klinkt een maaimachine.

Deze zondag heerst voor het gemeentehuis een saamhorigheid, als vroeger bij het uitgaan van de kerk. De stemgerechtigden – het zijn er in totaal 272, hoor ik – parkeren hun Peugeots en Citroëns, omhelzen de buren onder de geraniums en gaan via de achterdeur naar binnen. Boeren met een sigaar in hun mondhoek, jonge mannen die eerst hun sigaret oproken, een enkel meisje, de hoop van het dorp. De burgemeester in zijn huisjasje geeft de dames een kus en de mannen een hand.

„We voelen ons verantwoordelijk voor Europa”, zegt de burgemeester zodat iedereen het hoort. „Men heeft de plicht te stemmen”, zegt de bakkersvrouw. „Geen juridische, maar een plicht van het hoofd.” „We stemmen voor jullie en voor ons”, zegt de honingboer die zich had voorgenomen niet te komen, omdat de overgebleven kandidaten hem niet links genoeg zijn. Hij is er nu toch. En zo voel ik me als toeschouwer in het stemlokaal verwelkomd als een landgenoot.

De dorpsgenoten pakken een biljet van het stapeltje Macron en een van het stapeltje Le Pen en verdwijnen in het stemhokje om een van de twee in een envelopje te doen en daarna in de glazen stembus.

Van oorsprong is dit het kiesdistrict van de socialistische president François Mitterrand. Iedereen in de wijde omtrek was daarom socialist: de kalverboeren, de arbeiders, de ambtenaren. Zelfs François Hollande kreeg hier 6 procentpunt meer stemmen dan het landelijk gemiddelde. Dagelijks schuifelt de persoonlijk assistent van Mitterrand, nu 86 jaar, langs de oude wasplaats in het dorp. Hij is niet langer aanspreekbaar.

Bij de eerste ronde van de verkiezingen behaalde Marine le Pen hier 25 procent, de socialist Hamon 23. De vrouw van een gemeenteraadslid, die alle scores heeft bijgehouden, vindt dat „teleurstellend”.

Ligt het aan de kalverboeren die klagen over te veel Senegalezen in het nationale elftal? Aan de onvermijdelijke leegloop die de dorpelingen somber stemt? Maar, zegt de vrouw: „Les positives zijn in de meerderheid”.

Op het piepkleine biologische marktje staan de oude boeren zij aan zij met Nederlandse en Engelse nieuwkomers. Een homoseksueel stel wordt vrolijk met „bonjour, les jeunes” aangesproken. Ze voelen dat de wereld groter is dan dit dorp en dat ze over die grote wereld iets te zeggen hebben.

Jutta Chorus (Twitter @juttachorus) schrijft op deze plek een wisselcolumn.