Recensie

Een verpeste oogst, alweer

aanschouwt in Den Haag gevriesdroogde bladeren aan de ranken.

Vorige week schreef ik over winterse omstandigheden in een aantal van de belangrijkste wijnbouwgebieden van Frankrijk. In Bourgogne, Champagne en Loire ging de lente gepaard met temperaturen ruim onder nul, fnuikend voor de jonge wijnranken. En er kwam vervolgens ook een weeralarm uit Bordeaux. In de nacht van 26 op 27 april was het tot -3 graden Celsius geworden. Sommige wijnmakers zijn zodoende al hun hele oogst kwijtgeraakt.

Ook elders bleef het winter. Late vorstmeldingen kwamen uit noord-Italië, Zwitserland en Duitsland. En kijk aan, ook uit Brabant kreeg ik een ijstijding. Marius van Stokkom van Wijngaard De Linie in Made mailde dat zijn wijngaard „aan een ramp was ontsnapt”. In de vroege morgen van 20 april was het plots gaan vriezen. Snel ingrijpen door met water te sproeien (het gevormde ijs beschermt zo de jonge knoppen) voorkwam vorstschade.

Ook binnen de stadsgrenzen zorgde vrieskou voor leed in de wingerd. Afgelopen week bezocht ik Coöperatief de Haagse Stadswijngaard. Initiatiefnemer Tycho Vermeulen wees mij op een aantal ‘gevriesdroogde’ bladeren aan de ranken. Met dank aan de nachtvorst van een week eerder. En op een aantal plekken waar op de ranken vruchtvorming had moeten plaatsvinden, is het nu leeg. Vermeulen: „Dat is dan weer het resultaat van een nachtje onder nul in de lente van vorig jaar. Zodoende werd de oogst gedecimeerd: in 2015, ons eerste jaar, maakten we 100 liter, in 2016 was het slechts 60.”

Het weerhield hem er niet van om toch wat flessen voor mij open te trekken. En met name het wit van de souvignier gris is opvallend smakelijk. Vermeulen neemt het compliment in ontvangst maar wijst mij trots op een nieuw initiatief van de coöperatie. „Dit jaar gaan we met de Turkse gemeenschap in de wijk van onze wijnbladeren dolmas maken.” Tenminste, als het de vorst behaagt.