Onderweg, zonder de dopingzondaars

Dopingschandaal. Nog voordat de 100ste Giro was begonnen, werden twee Italianen betrapt op doping. „Ik maak me zorgen om het wielrennen in Italië.”

Het peloton bij de start van de honderdste Giro d’Italia in Alghero, op Sardinië. De Italiaanse ploeg Bardiani deed dat met twee renners minder. Zij werden betrapt op het gebruik van doping.Foto Luk Benies/AFP

Een paar minuten voor de renners van de Italiaanse ploeg Bardiani CSF een pompeus podium langs de boulevard van Alghero op worden geroepen om aan fans te worden gepresenteerd, gaat bij ploegbaas Bruno Reverberi de telefoon. Het is zoon Roberto. Hij heeft slecht nieuws: twee van hun renners hebben doping gebruikt.

Klimmer Stefano Pirazzi (30) en sprinter Nicola Ruffoni (27) blijken bij een out-of-competitioncontrole op 25 april te zijn betrapt op het gebruik van GHRP-2, een groeihormoon, vrij verkrijgbaar op internet voor nog geen tien euro per potje. Helpt bij de vetverbranding, met behoud van spierkracht, altijd een groot vraagstuk in het peloton, zeker voor de mannen die hard een berg op willen. Ander voordeel: binnen een uur na gebruik is het middel al moeilijk detecteerbaar. De ploeg wordt meteen ingelicht, dus ook de zondaars. Wereldwielerbond UCI wilde het nieuws niet zelf bekendmaken. Dat zou de feestelijke start van de honderdste Giro verpesten.

The show must go on

Dan roept de speaker de bescheiden formatie naar voren. De twee weten al dat het voorbij is, maar kunnen niet terug. Ze gaan aan weerszijden van hun ploeggenoten staan, hun blik naar de grond gericht. The show must go on, zeker nu. Bardiani heeft een wilcard gekregen voor de jubileumuitgave van de Giro, vanwege het goede optreden in de rittenkoers van vorig jaar. Een genereus cadeau, want twee andere Italiaanse formaties werden teleurgesteld.

Applaus zwelt aan, het publiek weet nog niets. Hier staat het ‘green team’, dat sinds 2014 vooral Italiaanse ‘groentjes’ een kans wil bieden om te ruiken aan het leven van een fulltime profwielrenner. Het budget is piepklein: drie miljoen per jaar.

Na de ploegenpresentatie rijden ze terug naar hun hotel, op een uur rijden van havenstad Alghero. Daar gaan de deuren op slot. Er wordt doodgezwegen, dan weer stevig gescholden. Wat als de twee hoofdsponsors – levensmiddelenconcerns Bardiani en CSF – de geldkraan dichtdraaien? Dan verliezen tientallen werknemers hun baan. De ploeg wil het duo meteen op het vliegtuig zetten, maar dat gaat niet meer.

Om half elf ’s avonds stuurt Giro-organisator RCS een persbericht de wereld in: Pirazzi en Ruffoni zijn met onmiddellijke ingang uit de wedstrijd genomen, vanwege de voorlopige schorsing die is opgelegd door de UCI. Hun A-staal is positief bevonden, ze wachten nog op de B-staal, die zelden een tegenovergesteld resultaat laat zien. Volgens de reglementen van de UCI worden wielerteams waarbij binnen twaalf maanden twee renners positief testen voor 15 tot 45 dagen uitgesloten van deelname aan een internationaal evenement. Dat zou betekenen dat Bardiani vrijdag niet mag starten.

Respect voor de wedstrijd

Twaalf uur later komt de wit-groene bus van Bardiani toch gewoon het Piazzale della Paca van Alghero op gereden. De uitslag van de B-staal kan wel een paar dagen op zich laten wachten en dus zullen de zeven overgebleven renners starten, uit respect voor de wedstrijd.

Fans en journalisten duiken als roofdieren op de wagen van ploegbaas Reverberi. Die begint huilend zijn verhaal te doen. Godzijdank kreeg hij vanochtend al sms’jes van de sponsoren: ze blijven achter het team staan. „Het project” treft geen blaam, enkel de twee die zich niet aan de regels konden houden. En zo moet de rest van de wereld het ook zien, roept de 74-jarige Italiaan: twee stupide renners kozen ervoor vals te spelen, niet de hele ploeg. De staf wist hier helemaal niets van. Er is een zerotolerancebeleid bij Bardiani.

Ook ploegleider Stefano Zanatta is zijn tranen niet de baas. „Ik werk twintig jaar als ploegleider, maar dit heb ik nog nooit meegemaakt. Dat dit nu gebeurt is surreëel. Ik dacht dat het wielrennen veranderd was. Blijkbaar nog niet genoeg.” Woordvoerder Paulo Barberi vertelt een stukje verderop in de brandende zon dat de overgebleven zeven in shock zijn. „Wij zijn geen team van schaduwen uit het verleden. We waren brandschoon, tot nu.” De ploeg bekijkt de Giro per dag, wetend dat ze elk moment uit de wedstrijd kunnen worden gehaald.

Het Italiaanse wielrennen kan dergelijke schandalen niet goed gebruiken. Er is op dit moment geen Italiaans team dat acteert op het hoogste niveau, de World Tour. Er zijn alleen procontinentale teams, die moeten opvallen in kleine wedstrijden om startbewijzen voor de grote te verdienen. Dat is voor sponsoren een stuk minder aantrekkelijk, want minder exposure. Is de druk om te presteren om die reden misschien te hoog geweest bij Bardiani? Daar wil de woordvoerder niets van weten. „Uitslagen maken bij ons niet uit. We willen onze renners laten groeien. We hebben ook niet de ambitie om binnen een paar jaar te promoveren.”

De organisatie gunde naast Bardiani ook Wilier Tristina een wildcard . Daar reageren ze vrijdagochtend met samengeknepen billen: „Dit is een probleem voor iedereen, voor elke jonge wielrenner in Italië”, zegt ploegleider Luca Amoriello. „Ik maak me zorgen om het Italiaanse wielrennen in zijn totaliteit.”