Opinie

Beste adverteerders, betaal niet mee aan GeenStijl en Dumpert

Betaal niet mee aan GeenStijl en Dumpert waar vrouwenvernedering en racisme de norm zijn. Een moreel appèl van meer dan honderd vrouwen uit media, politiek en de kunsten.

Minstens negen bedrijven en instellingen maakten de afgelopen dagen bekend te stoppen met adverteren op de websites Dumpert.nl en Geenstijl.nl, die onder vuur liggen om hun vrouwonvriendelijke karakter.

Vergeef ons het taalgebruik, maar het moet even: „Ik zou haar overdwars in alle gaatjes nemen. Lekker langzaam volpompen. Om daarna keihard haar mond over mijn keiharde lid te trekken. Hard duwen op dat hoofd. Kokhalzend krijgt ze mijn warme zaad. Hmm.”

En deze: „Met haar armen op haar rug gebonden en een stevig stuk grijze tape over haar mond geplakt zou ik haar zeker doen!” Sorry, nog eentje: „Ik zou mijn harde klaargekomen lul weleens aan haar neus willen afkloppen.”

Deze en nog veel meer vergelijkbare berichten verschenen afgelopen weekend op GeenStijl. Ze waren gericht tegen een journaliste van de Volkskrant. De site plaatste haar foto online met daarbij de zin: „Zou u haar doen? Graag alleen antwoorden met seksistische complimentjes”. De vraag bleek honderden reaguurders uit te nodigen tot het delen van verkrachtingsfantasieën en beledigingen.

Geen van deze berichten werd verwijderd.

Lees ook: De manier waarop GeenStijl wordt gehekeld, is laf, niet creatief en leidt tot niets, zegt Annabel Nanninga.

Nu heersen er andere omgangsvormen op internet dan in de krant of op televisie. De video-site Dumpert.nl is onderdeel van GeenStijl en grossiert in seksistische en racistische filmpjes. Elke vrouw die op Dumpert verschijnt, wordt begeleid door 200 comments met het niveau van ‘daar moet een piemel in’. Niet alleen opiniemakers, maar ook politici, actrices en vrouwen zonder enig publiek profiel zijn mikpunt op deze sites, waarbij vrouwen van kleur vaak de dubbele laag krijgen. Nu staat het halve internet vol met vrouwenvernederende of racistische meuk, maar bij Dumpert.nl gaan dit soort vernederingen gepaard met mainstream advertenties: ANWB, Coolblue, Rabobank. Daar leeft de site van.

NRC-columnist Rosanne Hertzberger stelde de legitieme vraag of die adverteerders dit zouden moeten willen. Dat leidde uiteindelijk tot een virtuele schandpaal. Zij werd een „droogsloot” genoemd, haar naam verbasterd tot „Herpesberger”. Een andere Volkskrant-columnist is een „rancuneuze naziblob”, een zwarte opiniemaker heet „een klagende kwetscreool”. Na zo’n eervolle vermelding op GeenStijl staat standaard een leger aan anonieme figuren klaar om via sociale media de aanval in te zetten met expliciet seksueel, racistisch, homofoob, soms regelrecht bedreigend taalgebruik.

Dit is geen uitzondering, het is de standaardpraktijk van deze site, al bijna vijftien jaar lang. Volgens GeenStijl is zo’n soort behandeling de schuld van de vrouw in kwestie zelf, haar verdiende loon. Die Volkskrant-journalist had nou eenmaal niet moeten schrijven dat vrouwen door GeenStijl hard worden aangepakt, vooral op hun seksualiteit. Dan lok je het toch uit dat je virtueel belaagd wordt, dat je lelijk, geil en dik wordt genoemd? Je vráágt er toch om als je het waagt iets negatiefs over GeenStijl te schrijven? Nee, uiteraard niet. Maar dit is wel de realiteit waarmee (vooral) vrouwen te maken hebben.

Oh dus je hebt een hekel aan de GeenStijl? Prima. Hartstikke leuk. BLIJF DAN LEKKER WEG & see if we care.

Normaal luidt het devies: niet reageren, don’t feed the trolls. Maar de aanval op de journaliste van de Volkskrant is het zoveelste dieptepunt: reaguurders werden expliciet uitgenodigd om seksueel te fantaseren bij haar foto. Online intimidatie mag dan al jaren de norm zijn op internet, het is niet normaal. We vinden het tijd om hier als collectief een statement te maken. Door je mond te houden, verandert er niets.

Uit een enquête onder vrouwelijke opiniemakers, begin maart gepubliceerd in de Volkskrant, bleek dat twee op de drie vrouwen last heeft van online bedreigingen, berichten als: „Jij zou eens moeten worden verkracht”, of „Ik weet waar je woont, hoer”. Veel ondervraagde journalisten noemden de aanjagende rol die GeenStijl daar regelmatig bij speelt.

De online intimidatie is niet zonder gevolgen: een ruime meerderheid van de ondervraagden bekende weleens of een enkele keer te twijfelen of ze haar mening moet opschrijven over een bepaald onderwerp, uit angst voor reacties. GeenStijl doet niet aan nuances of weerwoord. GeenStijl neemt je te grazen, ze nagelen je aan de schandpaal en laten hun reaguurdersleger op je los. Dat kan leiden tot zelfcensuur, vooral onder vrouwen. Een veel gehoord tegenargument luidt: als je een mening hebt, moet je tegen een stootje kunnen. Inderdaad, kritiek hoort erbij, een beetje seksisme zijn we wel gewend. Maar dit gaat veel verder.

„Oh dus je hebt een hekel aan de GeenStijl? Prima. Hartstikke leuk. BLIJF DAN LEKKER WEG & see if we care”, schreef GeenStijl-redacteur Bart Nijman, die verantwoordelijk was voor het ‘wie zou haar doen’-bericht, deze week naar aanleiding van de ophef. Alsof GeenStijl een klein tochtig uithoekje van het internet is waar niemand komt. De site is een invloedrijk onderdeel van de publieke arena, met bijna twee miljoen unieke bezoekers per maand en nog eens 88.000 volgers op Twitter. Daarmee is de site – hoe graag ze het ook proberen te vermijden – gewoon onderdeel van de mainstream media. Een belangrijke stem in het debat, niet eentje die je links kunt laten liggen.

Ondertussen worden de redacteuren van GeenStijl door sommigen juist gezien als de hoeders van de vrijheid van meningsuiting. Zo is de website genomineerd voor de Pim Fortuyn-prijs, een onderscheiding voor de ‘pilaren van het vrije woord’. De jury roemt het weblog om haar „harde, provocerende en onthullende artikelen”, maar lijkt daarmee blind voor het muilkorvende effect dat de site tegelijkertijd heeft op vrouwen – en mannen – in de publieke arena. Als je als schrijfster iets onwelgevalligs over GeenStijl durft te typen, doen niet alleen je hersenen ertoe, maar speelt je uiterlijk een essentiële rol in de reacties die volgen. Of je dik of dun bent, lang haar of kort haar, bril of geen bril, wel of geen hoofddoek, zwart of wit, of je „fapmateriaal” bent, of de reaguurders je zouden doen, en hoe. Is dat vrijheid?

Zowel GeenStijl en Dumpert zijn onderdeel van de Telegraaf Media Groep, een van de grootste mediabedrijven van ons land. TMG heeft zich de afgelopen jaren blijkbaar niet verantwoordelijk gevoeld voor de inhoud. Het bedrijf wilde in februari niet inhoudelijk reageren op het Volkskrant-onderzoek naar online vrouwenhaat. We hopen dat het Vlaamse Mediahuis, de nieuwe eigenaar van TMG en daarmee ook van GeenStijl, hier anders in staat. Wij geloven dat GeenStijl ook een luis in de pels kan zijn, een ‘pilaar van de vrijheid’, maar dat kan niet als ze elke journalist of opiniemaker die het waagt hen te bekritiseren intimideren.

Dan nu uw rol hierin, adverteerder. McDonalds, Jumbo, Rabobank, Snappcar, Coolblue, Yarden, de Efteling, Vereniging Eigen Huis, Bol.com en de Belastingdienst. Misschien weet u niet eens dat u met een banner op deze site staat. U vraagt mediabureaus voor u te adverteren en die kiezen dan de sites uit met het beste bereik binnen uw doelgroep. GeenStijl hééft een groot bereik, dus we begrijpen dat deze oproep u in een lastig parket brengt. Maar bedenk u ook dat uw logo, uw zorgvuldig opgebouwde imago, naast dit soort teksten verschijnt: „Ze loenst een beetje, geil bij het pijpen als mij aankijkt, terwijl ik zeg dat ze echt een lekkere hoer is.”

U betaalt de salarissen van de invloedrijkste trollen van het Nederlandse internet. U betaalt mee aan een site waar vrouwenvernedering en racisme de norm is, niet de uitzondering. Donderdag besloot Defensie om zich voorlopig terug te trekken als adverteerder. Wij hopen dat meer bedrijven kritisch gaan nadenken over de vraag of hun advertentiebeleid overeenkomt met de waarden van hun onderneming.

Rosanne Hertzberger, Loes Reijmer, Lamyae Aharouay, Femke Halsema, Georgina Verbaan, Esma Linnemann, Marcia Luyten, Eva Jinek, Barbara van Beukering, Sheila Sitalsing, Willemijn Veenhoven, Jildou van der Bijl, Cecile Narinx, Nynke de Jong, Sunny Bergman, Myrthe Hilkens, Mensje Melchior, Sarah Sluimer, Lisa Bouyeure, Heleen Mees, Mirjam de Winter, Elfie Tromp, Hadjar Benmiloud, Katja Schuurman, Renate van der Zee, Maartje Duin, Carlijne Vos, Elsbeth Stoker, Marije Randewijk, Anna van den Breemer, Sara Berkeljon, Aimée Kiene, Margriet Oostveen, Wieteke van Zeil, Nadia Ezzeroili, Hella Hueck, Jacqueline Maris, Els Duran, Anneke Hymmen, Sara Kolster, Rosanne Kropman, Clarice Gargard, Jannah Loontjens, Bente Hamel, Lorianne van Gelder, Rachel Corner, Tijl Akkermans, Klaske Tameling, Beri Shalmashi, Malou Holshuijsen, Lidy Nicolasen, Coot van Doesburgh, Annemiek Verbeek, Astrid van Unen, Doutje Lettinga, Femke van der Laan, Anneloor van Heemstra, Désanne van Brederode, Annette Birschel, Rene Frissen, Renske de Greef, Claudia de Breij, Wouke van Scherrenburg, Matthea de Jong, Evelien Vehof, Meredith Greer, Lara Aerts, Will Thijssen, Alma Mathijsen, Sandra Rottenberg, Hasna El Maroudi, Simone van Saarloos, Lieke Marsman, Anke Laterveer, Nikki Dekker, Coco Schrijber, Eefje Blankevoort , Katy Sherrif, Larissa Pans, Aafke Romeijn, Hanna Bervoets, Irene Houthuijs, Els van Driel, Edine Russel, Katrien Gottlieb, Katja de Bruin, Carolina Lo Galbo, Sarah Meuleman, Sheila Kamerman, Barbara Schneemann, Ellen Deckwitz, Karin Sitalsing, Kelli van der Waals, Nynke Sietsma, Carolien Roelants, Caroline de Gruyter, Elma Drayer, Antoinette Hertsenberg, Corinne Hegeman, Xandra Schutte, Marije de Jong, Jose Rozenbroek, Vera Spaans, Daniela Hooghiemstra, Daan Roovers, Marjoleine de Vos, Jannetje Koelewijn, Rinskje Koelewijn, Joke Mat, Marjan Slob, Annemiek Leclaire, Marleen Slob, Freke Vuijst, Adinda Akkermans, Keshia Hederman, Maaike Schoon, Marja Pruis, Margalith Kleijwegt, Margriet van der Heijden, Liddie Austin, Femke van Wiggen, Eveline Helmink, Linda Duits, Hassnae Bouazza, Yaël Vinckx, Noor Spanjer, Saskia Noort, Asha ten Broeke, Olga Kortz, Tjitske Mussche, Jossine Modderman, Jutta Chorus, Floor Boon, Daphne van Paassen, Harriet Duurvoort