Weinig getest? Lever je wereldrecord atletiek maar in

Aanscherping recordregels atletiek

De Europese atletiekfederatie doet een verstrekkend voorstel om de regels voor wereldrecords flink aan te scherpen. Dafne Schippers hoeft zich echter niet rijk te rekenen.

Dafne Schippers wint de wereldtitel, in 2015 in Beijing, in de op twee na snelste tijd ooit: 21,63 seconde. Foto PAWEL KOPCZYNSKI/Reuters

Sommige wereldrecords in de sport staan al zo lang dat ze onaantastbaar lijken. De tijd van Paula Radcliffe op de marathon bijvoorbeeld, of het record van Mike Powell bij het verspringen. Al jaren proberen sporters ze uit de boeken te lopen of springen. Maar voorlopig komt niemand zelfs maar in de buurt.

De vraag is hoe lang nog. De Europese Atletiekfederatie kwam deze week met een voorstel de regels voor wereldrecords flink aan te scherpen. Een plan dat, als het wordt aangenomen door wereldatletiekbond IAAF, grote gevolgen kan hebben. Tientallen wereldrecords dreigen te worden geschrapt.

1 Wat houdt het voorstel in?

European Athletics wil records – zowel internationale als nationale – in het vervolg toetsen aan de hand van drie criteria. Zo wil de bond dat een record alleen geldig is als de prestatie is geleverd in een wedstrijd die voldoet aan de hoogste standaarden, met meetsystemen waaraan niet kan worden getwijfeld. Daarnaast moeten sporters in het jaar voordat ze het record vestigen een bepaald aantal dopingcontroles hebben ondergaan. Om hoeveel testen het gaat, moet nog worden vastgesteld.

Het ingrijpendste criterium lijkt echter het derde: de bloed- en urinemonsters moeten na vestiging van een record tien jaar bewaard blijven voor eventuele hertesten. Bij de records van voor 2005 is dat nooit gebeurd. Pas in dat jaar begon de internationale atletiekfederatie namelijk met het bewaren van dopingmonsters.

2 Waarom moeten er strengere regels komen?

De kracht van een record valt of staat met geloofwaardigheid, aldus de Europese bond. Maar door de vele dopinggevallen uit het verleden, en doordat er vroeger minder grondig werd getest op het gebruik van verboden middelen, wordt aan sommige records sterk getwijfeld. Met name aan oude records, behaald in periodes toen – zo weten we nu – regelmatig doping werd gebruikt.

„Dit is een radicale oplossing”, erkent Svein Arne Hansen, de Noorse voorzitter van de European Athletics, „maar de liefhebbers van atletiek zijn de wolk van twijfel en verdenkingen die jarenlang boven onze records heeft gehangen zat.”

3 Voor welke records heeft dit gevolgen?

In de boeken van de IAAF staan zeker vijftig records die zijn gevestigd voor 2005. Naast de records van Radcliffe en Powell gaat het bij de mannen bijvoorbeeld om de prestaties van Javier Sotomayor bij het verspringen (1993) of Jürgen Schult bij het discuswerpen (1986). En ook de tijd van Hicham El Guerrouj op de 1.500 meter (1998) loopt gevaar.

Bij de vrouwen zijn veel records op werp- en springdisciplines eveneens van voor 2005. Datzelfde geldt voor de tijden van Florence Griffith-Joyner en Marion Jones, de enige twee vrouwen die op de 200 meter sneller liepen dan Dafne Schippers, tijdens haar gouden sprint op de WK van 2015.

4 Krijgt Schippers dan het wereldrecord?

Nee. Als de IAAF een record zou schrappen, wordt geen opvolger aangewezen. Wel wordt een recorddrempel vastgesteld: de beste goedgekeurde prestatie. In het geval van de 200 meter sprint is er dus pas weer een wereldrecord zodra iemand harder loopt dan de 21,63 seconden van Schippers.

5 Is het voorstel haalbaar?

IAAF-voorzitter Sebastian Coe heeft al laten weten dat hij de strengere regels ziet zitten. „Ik denk dat dit een stap in de goede richting is”, zei hij. Ook de Britse oud-sprinter Darren Campbell, die zijn record op de 4×100 meter zou kunnen verliezen, toonde zich tegenover de BBC enthousiast. „Records zijn er om te breken en sommige records zijn nu onverbeterbaar, tenzij je doping gebruikt.”

Paula Radcliffe was op Twitter minder positief. Ze noemde de plannen „een laffe poging” van de bonden om het eigen falen in het verleden weg te poetsen. „Wij moesten het in het verleden opnemen tegen valsspelers omdat zij er niet in slaagden een eerlijk speelveld te creëren.”