In spektakelstuk zet Ajax grote stap richting finale

De club uit Amsterdam versloeg Olympique Lyon met 4-1 in de Arena. Een zeldzaam spektakel.

Bertrand Traore viert de 4-1. Foto Peter Dejong/AP

In een wedstrijd die maar niet tot bedaren kwam heeft Ajax een grote stap gezet richting de finale van de Europa League. De ploeg van trainer Peter Bosz versloeg Olympique Lyon in het spoedig tot de Johan Cruijff Arena omgedoopte eigen huis met 4-1. Goals in de heenwedstrijd van de halve finale van Ajax werden gemaakt door Bertrand Traoré (twee keer), Kasper Dolberg en Amin Younes. Mathieu Valbuena scoorde voor Lyon.

Europa Cup-voetbal in een meizonnetje, dat is iets bijzonders. Je maakt het als Nederlander niet jaarlijks meer mee, en als het dan ineens zo ver is moet je er maar van genieten. Ajax en Olympique Lyon maakten dat alles mogelijk in een wedstrijd die maar niet tot stilstand wilde komen. Het ging maar op en neer, en Ajax verzuimde maar weer eens meer afstand te nemen in de heenwedstrijd. De hoop bij het thuispubliek was dat het, opnieuw, niet fataal zal blijken zijn. Maar feest was het alvast: Europa Cup-koorts.

Lees ook het interview met Peter Bosz: Het nieuwe Ajax doet denken aan het oude Ajax

Alles of niets was het, van beide kanten, een spektakel van zeldzame aard, zeker in deze fase van Europese clubcompetities. Het leek soms alsof er liever niet verdedigd werd, zoals bij basketbal de aanval de vrije loop krijgt. Dat is aantrekkelijk, zonder meer, als doelpunten je ding zijn. Een prachtige avond. “Laat de Johan Cruijff Arena kolken. Op naar Stockholm”, stond er op het pamflet afkomstig van de harde kern van Ajax. Dat was glorieus gelukt.

Stockholm dus, Solna om precies te zijn, waar op 24 mei de finale van Europa Cup gespeeld wordt. Ajax staat er met één been in, al moet – zie de bijna fatale return tegen Schalke 04 in de kwartfinale – voorzichtigheid betracht worden. De return in Lyon is volgende week donderdag.

Lyon is ook stukken beter dan de Duitse subtopper, laatste jaren middenmoter. In weinig leek de heenwedstrijd in deze halve finale op de thuiswedstrijd tegen Schalke, waar Ajax het gaspedaal vol in had getrapt en niet meer terugschakelde. Lyon was sterker, tot de mokerslagen van Ajax zich in surreëel rap tempo aandienden.

Bertrand Traoré was bij beide goals voor rust betrokken. Beide keren met het hoofd nog wel. Met niet meer dan een dread van zijn onorthodoxe kapsel schampte hij de bal uit een indraaiende vrije trap van Hakim Ziyech, die zomaar in de verre hoek plofte. Ajax had net de moeizaamste tien minuten achter de rug, een fase waarin Davinson Sánchez en André Onana bij een gevaarlijke aanval over rechts met meer geluk dan overleg redding brachten. De power van Lyon was sporadisch te zien. Maar amper bijgekomen van de 1-0 incasseerde Lyon de 2-0 van Kasper Dolberg, toevalligerwijs vrij voor het doel gezet na een gewonnen kopduel van Traoré.

Gefluit

De F-Side had opgeroepen om het balbezit van Olympique Lyon te begeleiden met striemend gefluit, een voornemen dat niet lang standhield. Hoefde ook niet, de 2-0 ruststand bracht naast ongeloof ook prettige gemoedstoestand. Passend bij het avondzonnetje dat tot diep in de eerste helft nog delen van het publiek bescheen.

Na rust: Lyon met het initiatief, maar ineens vond Ziyech in de omschakeling een compleet vrijgelaten Amin Younes die koers zette richting vijandelijk doel. De Duitser, misser van enorme kansen, deed weer niet bepaald iets verrassends, maar zijn schot caramboleerde via de doelman net voldoende achter de doellijn. Goal. 3-0, een bijna monsterscore. Halve finale Europa League en dan zo een stand. De luxe was nauwelijks te bevatten. De handen gingen her en der voor het gezicht, voor open monden – hoe was het mogelijk.

Lees ook het interview met Ajax-directeur Edwin van der Sar: ‘Het is te lang stil geweest aan het Europese front’

Lyon kwam via Nabil Fekir meteen daarna al tot een schot dat Onana knap keerde, en zo zou het devies worden de resterende veertig minuten. Gevaarlijk werd Ajax nog in die paar uitvallen die onherroepelijk zouden komen. Toeslaan kort na balverovering is een basisprincipe waarop Bosz vanaf dag één hamerde. Zijn ploeg smeet met krachten de voorbije weken, heeft zijn titelkansen al doende verspeeld – het verhaal is bekend. Maar zoals Edwin van der Sar in gesprek met NRC dinsdag zei: “Landstitel, graag. Maar het gaat om het blazoen in Europa.”

Dolberg vlamde met zijn rechterbeen nog met een rotgang tegen de handen van doelman Anthony Lopes op. De 19-jarige Deen speelde maar weer eens een bijzondere wedstrijd in zijn nog jonge carrière – en hij deed al zoveel bijzonders deze jaargang. Maar Lyon was moedig, krabbelde op uit de touwen met snelheid en stootkracht voorin. De tegengoal viel, onnodig maar waar. Toen Sánchez, gretig glijdend, bij de achterlijn geklopt werd was er nog de reddende teen van Kenny Tete die de voorzet van Maxwell Cornet onschadelijk maakte. Maar de organisatie bij Ajax was weg en Valbuena kreeg de bal luttele tellen later voor zijn voeten en haalde houdbaar maar doeltreffend uit: 3-1.

Ineens was er weer dat gefluit bij balbezit van Lyon, de deken van tevredenheid was ruw weggetrokken van de tribunes in de Arena. Nabil Fekir kon Onana nog eens testen na een aanval door het hart van de Ajax-verdediging. Barstjes werden levensgroot in het bastion van Ajax.

Maar net toen de oplossingen niet meer gevonden werden in de omschakeling, kwam een aanval waarbij alles net klopte. Een harde voorzet Ziyech van links, na goed voorbereidend werk van Klaassen en Schöne. Goal Traoré, van vlakbij binnengelopen. Het was weer helemaal Ajax op dat moment: Younes had – in totaal - wel drie keer moeten scoren. Ziyech deed alles goed toen hij Lopes omspeelde, maar vergat te kijken. Schoten van Klaassen en invaller Donnie van de Beek mistten richting. Iemand zei: het had net zo goed 8-4 kunnen zijn, en hij had gelijk.

Zo ging het maar door. De gevreesde Alexandre Lacazette, niet fit maar toch mee naar Amsterdam, viel in bij Lyon. Matthijs de Ligt, nog steeds zeventien jaar, stond pal. 4-1 bleef het, in de Arena, waarbij de rol van de extreem alerte Ajax-doelman André Onana in het bijzonder genoemd dient te worden.
Wat een avond.