Recensie

Een game die maar niet wil vlammen

Mass Effect: Andromeda had een frisse start moeten zijn in de geliefde reeks Mass Effect-games. Maar de game is het geld niet waard. Spannend wordt het niet.

Een team van experts reist van planeet naar planeet, op zoek naar een plekje waar de mensheid weer kan opbloeien. De helden verkennen eeuwenoude ruïnes en maken kennis met buitenaardse technologie. Intussen worden ze opgejaagd door aliens die meesters zijn in genetische manipulatie.

Maar echt spannend wordt het nooit.

Mass Effect: Andromeda had een frisse start moeten zijn in de geliefde reeks Mass Effect-games. In plaats daarvan heeft de Canadese ontwikkelaar BioWare een plichtmatig vervolg afgeleverd dat maar niet wil vlammen.

De eerste drie Mass Effect-games waren epische ruimte-avonturen. In theorie bestreek het speelveld de hele Melkweg, maar in praktijk speelde de actie zich af in kleine levens in nederzettingen en ruimtestations.

In Mass Effect Andromeda zouden spelers voor het eerst écht een grote open wereld betreden. Met planeten die je naar hartelust kan verkennen. Waarin je een eigen pad kan kiezen en zélf je lot bepaalt in het heelal.

Maar als zo’n open wereld wil slagen, dan moet die wereld wel uitdagen en verbazen.

Eerst het goede nieuws. Door ruige landschappen rijden in een wagen met sixwheeldrive is een feest. En ik had nooit gedacht dat aliens roosteren met een vlammenwerper terwijl je door de lucht zoeft zo leuk zou zijn.

Maar daar houdt de pret op. Als speler voer je aan de lopende band banale ophaal- of bezorgopdrachtjes uit. Hier wat medicijnen afleveren, daar een paar wetenschappers oppikken.

Het verhaal ontspoort meteen

Een vreemde opzet voor een game waarvan het verhaal zo spannend is. Aan het begin van het spel komen 100.000 mensen en andere aliens aan in het sterrenstelsel Andromeda. Ze hebben zes eeuwen daarvoor de Melkweg verlaten, op zoek naar een nieuw begin. Je speelt de zoon of dochter van padvinder Alec Ryder. Hij heeft de taak om geschikte planeten voor kolonisatie uit te zoeken.

Eenmaal ontdooid uit cryo-slaap kom je als speler direct in de problemen. De ‘gouden wereld’ blijkt een door bliksem en donder geplaagde wereld vol vijandige aliens. Niet de gedroomde start voor de kolonisten, maar wel een spannend begin van een nieuw avontuur.

Helaas ontspoort het verhaal meteen. Alec Ryder sterft en jij erft zijn titel van planetaire padvinder. Nogal ongeloofwaardig dat het lot van duizenden kolonisten in de handen van een onervaren 22-jarige ligt. Binnen dertig minuten ben je zonder veel moeite uitgegroeid van nulletje naar redder van Andromeda.

De eerste ontmoeting met Andromeda-aliens loopt uit op een vuurgevecht. Kan gebeuren, dacht ik nog. Een mooie voorzet voor een diplomatieke confrontatie later in het spel. Maar praten is er niet bij. Al snel is duidelijk dat deze aliens (ze heten allemaal ‘Kett’) anoniem knalvoer zijn, een vijand zonder gezicht.

De personages om je heen zijn al even ongeloofwaardig en eendimensionaal. Liam, de crisisexpert (!) van het team, schiet al na het eerste gevecht zijn magazijn leeg op een vers kadaver. „Kalm blijven!”, mag je als speler nog roepen. Liam vuurt daarna nog drie schoten in het lijk: „Zo. Nu ben ik kalm.” Ook de meeste andere dialogen zijn van dit niveau. Navigator Suvi krijgt deze zinnen over haar lippen: „De Melkweg was maar een hoek van een uitgestrekt universum. Een hoek van een piepkleine hoek. Wij zijn diegenen die uit die hoek mogen stappen. Het is ongelofelijk!”

Alle kolonisten praten op deze manier, als millennials op rondreis in Thailand. Na uren spelen betrapte ook ik me op mistroostige gevoelens: wat doe ik hier? Waarom zou ik om deze personen of dit universum moeten geven?

Mass Effect Andromeda moest volgens lead developer Ian Frazier de spirituele opvolger worden van de allereerste Mass Effect. Als ik nu terugdenk aan dat eerste spel herinner ik vooral het gevoel van verwondering en de vreugde van ontdekking.

Maar in Andromeda valt er niets te ontdekken. Het ontbreekt aan innovatieve aliens zoals die bedachtzame Elcor die communiceren met geuren.

De makers van Andromeda hebben de ingrediënten van de oorspronkelijke Mass Effect gekopieerd, maar ze zijn vergeten er een smakelijk gerecht van te maken. Mass Effect Andromeda is de zestig euro niet waard. Voor dat geld zijn er mooiere en beter uitgevoerde spellen te krijgen.