Slinks en stelselmatig, de dief van oud textiel

Wie: Maurice

Kwestie: kledingdiefstal

Waar: Rechtbank Utrecht

De rechter is licht teleurgesteld – er is wel een advocaat, maar geen verdachte. Die blijkt „sinds kort” een baan te hebben. Een snipperdag vragen voor een strafzitting leek niet zo’n goed idee, zegt de advocaat.

De tribune, gevuld met dagjesmensen, moet het doen met een verkorte behandeling. Maurice (48) is dus met zijn witte bestelbus en zijn vriendin half december gezien bij een kledingcontainer in Maarssen, waarvan ze de inhoud overlaadden. Een omwonende belde de eigenaar, een Utrechts bedrijf, nam een foto en noteerde het kenteken. In Utrecht sprong de beveiliger in de auto met een lijst van de „bakken” in de buurt – en jawel, hij trof de bestelbus onderweg naar de volgende container. De gealarmeerde politie deed de rest.

In het portiervak van Maurice lagen twee bossen met sleutels en een lijst adressen. Die kwamen overeen met containers in de verre omtrek. De vriendin dacht Maurice „bij zijn werk” te helpen. Ze hadden al tien containers bezocht, maar „een aantal ging niet open”, verklaarde ze. De politie gelooft haar – ze is getuige, geen medeplichtige. Ook Maurice zegt dat ze bij hem moeten zijn, „niet bij haar”.

Wantrouwend

Hij wil alleen bevestigen dat het zijn auto was. Van al die zakken textiel in de laadruimte wist hij niks. Hij leende z’n busje nog weleens uit aan „vrienden”. Mogelijk waren die zakken van hen? En dat hij in Maarssen rondreed, was omdat hij zich vergist had in de afslag.

Het was geen ingewikkeld politieonderzoek. Er waren namelijk nog twee aangiften over kledingdiefstal uit containers. In Huissen en Maassluis waren buurtbewoners ook al wantrouwend geraakt door het witte busje – en ook daar bleken foto’s van het stel te zijn gemaakt. Op het bureau herkende de vrouw zichzelf grif op de foto’s. In Maassluis hadden ze een rondje langs vijftien containers gemaakt, verklaarde ze.

De eigenaar berekende op basis van drie aangiften en de capaciteit van het busje dat er 642 zakken textiel gestolen moesten zijn. Het bedrijf heeft ervaring met diefstal: containers worden ‘leeggehengeld’, omgegooid of met een koevoet opengebroken. Soms worden kinderen via de klep naar binnen gelaten om zakken naar buiten te duwen. Het bedrijf laat gps-trackers in zakken of tassen met kleding achter om verdachte bewegingen te signaleren en de politie te kunnen waarschuwen. Soms is het te laat – de gps-tracker stopt dan meestal pas in Polen of Bulgarije.

Justitie wil van Maurice 2.657 euro hebben, het geschatte voordeel. De eigenaar van het textiel eist 3.500 euro terug: 5.000 kilo tegen een prijs van 70 cent per kilo.

De officier vindt het een ernstige kwestie, vooral door het „stelselmatige” karakter van de diefstal. En „extra kwalijk” omdat het textiel bedoeld was voor liefdadige doelen. Maurice blijkt bij justitie bekend vanwege diefstallen en verkeersmisdrijven. De officier eist een „heel forse” taakstraf van 160 uur of 80 dagen hechtenis met twee weken celstraf voorwaardelijk en een proeftijd van twee jaar. Plus toewijzing van de vorderingen: één voor de staat en één voor de eigenaar. De advocaat ziet geen heil in het bestrijden van „de feiten” – bij het oordeel van de rechtbank zal hij zich neerleggen. Hij richt zich geheel op de rekeningen, die zowel justitie als de eigenaar presenteert. Die zouden „volkomen uit de lucht gegrepen” zijn. Niemand weet immers hoeveel kilo er echt in die containers is gegooid – alles is geschat. Bovendien kreeg Maurice maar 40 cent per kilo, geen 70. Hij was vooral in dit handeltje gestapt om een schuld te kunnen aflossen.

De politierechter doet meteen uitspraak – hij spreekt van een „slinks” en „heftig feit”. De eis van de officier vindt hij „passend” en volgt hij precies. Met uitzondering van de vordering „ontneming voordeel” van 2.657 euro, die door de staat is ingediend. Die reduceert de rechter tot nul. De staat mag namelijk geen voordeel halen uit crimineel gedrag. Maurice moet boven op de werkstraf wel de eigenaar van de containers schadeloos stellen, voor het niet-ontvangen textiel.