Poezenvreugd

Muisje, onze jonge, vrolijke poes van twee is al de hele dag in de tuin. Op het gerammel met de zak brokjes wordt niet gereageerd. Na vijf uur vind ik het welletjes. Daar zit ze, verborgen onder een struik en kijkt mij schuldig aan.

Een jonge merel, een kikker van de buren? Dan pas zie ik het: daar ligt, onder de tuintafel, stijf en stil, een enorme zwarte kraai.

Muis is geen Muisje meer.

Lezers zijn de auteur van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl