Column

Kan AkzoNobel nog aan PPG ontsnappen?

De positie van de top van verf-en chemieconcern AkzoNobel is onhoudbaar, maar nog niet hopeloos. Dat klinkt tegenstrijdig, maar die tegenstelling onderstreept de complexiteit van het proces van besluitvorming waarin het bestuur en de commissarissen van AkzoNobel zich hebben gemanoeuvreerd. Zij zijn speler én speelbal.

Bestuursvoorzitter Ton Büchner en president-commissaris Antony Burgmans weigeren na drie overnamebiedingen van de Amerikaanse concurrent PPG nog steeds te praten, laat staan te onderhandelen met de Amerikanen. Op de aandeelhoudersvergadering van AkzoNobel reageerde een deel van de beleggers vorige week venijnig. Bij de stemming over het gevoerde beleid (zogeheten decharge) stemden beleggers met 28 procent van de aandelen tegen. Vervolgens nam Causeway Capital uit Los Angeles afgelopen vrijdag de ongebruikelijke stap om zijn ongenoegen publiekelijk te herhalen in een brief aan het bestuur en de commissarissen.

Causeway bezit 5 procent van het AkzoNobel-kapitaal en vindt dat het concern op grond van goed ondernemingsbestuur móet overleggen met PPG. Daarmee steunen zij Elliott, een belegger met ruim 3 procent van de aandelen, die al weken campagne voert voor overname-onderhandelingen.

PPG zal vast banen schrappen bij AkzoNobel. Om te beginnen die van topman Büchner

Met de weigering te praten vervreemdt AkzoNobel zich zeker van zijn grote beleggers. Dat maakt de positie van het concern zo langzamerhand onhoudbaar. Maar het bestuur wint wél zijn werknemers voor zich. Vóór de aandeelhoudersvergadering sprak topman Büchner honderden van de 5.000 Nederlandse werknemers toe. Ze waren per bus op bedrijfskosten naar de vergadering gekomen. Door zo opzichtig steun te zoeken bij zijn werknemers kan Büchner straks niet meer serieus onderhandelen met PPG. Je kunt niet eerst aan je personeel uitleggen dat je eigen beleid het beste is om vervolgens te onderhandelen met PPG, die geheid banen wil reduceren. Om te beginnen die van Büchner zelf.

Dus kan AkzoNobel niets anders doen dan te blijven weigeren te onderhandelen. Dat is de enige manier om zelf regie te houden in het proces. Wat zullen de boze beleggers doen? Op korte termijn dreigt een rechtszaak om een eerder door AkzoNobel geweigerde extra aandeelhoudersvergadering af te dwingen. Op die vergadering wil Elliott president-commissaris Burgmans ontslaan.

Lees meer in het NRC-dossier AkzoNobel vs. PPG

De positie van Causeway Capital heeft een parallel met de mislukte overnamepoging van de Belgische Bpost op PostNL, eind vorig jaar. Ook in PostNL had Causeway toen een aanzienlijk belang. Ook toen waren verschillende beleggers kwaad dat PostNL niet wilde onderhandelen met Bpost. Ook toen dreigden zij met acties, zoals een extra aandeelhoudersvergadering. Maar er is niks gebeurd. Causeway verkocht na het afketsen van de overname z’n aandelenpakket in PostNL.

Er zijn echter zeker twee verschillen tussen het biedingsproces bij PostNL en bij AkzoNobel. Bij de post heeft de overheid concrete macht: de universele postvergunning voor PostNL. Die kan het ministerie van Economische Zaken intrekken. Die macht heeft de overheid bij AkzoNobel niet.

Het tweede verschil is Elliott. Tussen het bod van PPG en de beurskoers van AkzoNobel zit zo’n 16 euro verschil. Dat is het voordeel dat Elliott bij succes kan incasseren.

De uitkomst van een rechtszaak onder leiding van Elliott en van een eventuele daaropvolgende aandeelhoudersvergadering kan nog weken op zich laten wachten. In de tussentijd zal PPG geen vijandig overnamebod doen. Wat dat betreft is de positie van AkzoNobel niet hopeloos, maar wel penibel. PPG laat het ‘vuile’ werk over aan Elliott.

Menno Tamminga schrijft op deze plaats elke dinsdag over ondernemingsbeleid en economie.