Recensie

Ella Fitzgerald vol vuur in het Concertgebouw

Jazz Op een buitengewone cd zijn de Concertgebouw-optredens van de Amerikaanse jazz-zangeres Ella Fitzgerald in 1957 en 1960 weer te beluisteren. Dat is een genot.

De honderdste verjaardag op 25 april van de in 1996 overleden Amerikaanse jazz-zangeres Ella Fitzgerald is niet onopgemerkt gebleven. Met een buitengewone cd in de historische reeks ‘Jazz at the Concertgebouw’ levert het Nederlands Jazzarchief ook een belangwekkende bijdrage. In authentieke registraties van impresario Lou van Rees, die bij zijn jazzconcerten in de jaren vijftig en zestig altijd tapes liet meedraaien, zijn haar Amsterdamse concerten in 1957 en 1960 weer te beluisteren.

En wat een genot is dat. De opnames op ’s Wonderful zijn fabelachtig mooi en rijk aan speelse swing. Ella Fitzgerald reisde destijds rond met de ‘Jazz at the Philharmonic’ concertseries die voor altijd verbonden zijn aan producer Norman Granz, eigenaar van het Verve-label. Door veelal zwarte musici te laten optreden in blanke cultuurbastions wist hij de bekendheid van de jazz enorm te vergroten.

Tomeloos energiek

Bij deze nachtconcerten in de volgepakte Grote Zaal van het Concertgebouw is Ella, met sublieme ondersteuning door grote jazznamen zoals pianist Paul Smith, de gitaristen Herb Ellis en Jim Hall, bassist Ray Brown en drummer Jo Jones, onweerstaanbaar. Dit zijn shows van groot zangplezier. Ella, mogelijk extra opgewonden door nervositeit, is in de 21 standards tomeloos energiek, heeft scats vol vuur en theatrale improvisatie (zoals over de hitte in de zaal) en drukt met haar uiterst wendbare stem en ogenschijnlijk eenvoudige, maar ongekende techniek op elk liedje haar stempel.

Aan de haal gaat Ella met de tekst van The Lady is A Tramp. Haar van blazers geleende scats in Benny Goodmans Air Mail Special zijn sensationeel. Just One of Those Things is van ongekende timing. Deze opnames van een zangeres die haar stem écht als instrument wist te gebruiken zijn prachtig, blijmakend en waardevol.