Antidepressiva

Zorgverzekeraars moeten ‘taperingstrips’ toelaten

Hierbij een reactie op Liever wilde ik de risico’s van antidepressiva niet zien (NRC 22/4) en Steun aan de moordenaar van je dochter (11/4).

Dat antidepressivagebruik in zeldzame gevallen kan leiden tot agressie, moord of zelfmoord is intussen duidelijk. Maar dat gebeurt vooral als die middelen verkeerd worden gebruikt. Als antidepressiva verantwoord worden opgebouwd, regelmatig worden ingenomen en geleidelijk worden afgebouwd, dan kan er niet zoveel misgaan.

Achteraf is verkeerd gebruik vaak moeilijk vast te stellen. Het is nog veel moeilijker om dat juridisch te bewijzen. Aanwijzingen zijn er echter meestal genoeg: te snel starten, te snel stoppen, grote en plotselinge veranderingen in de dosis, onregelmatig gebruik, om de dag pillen slikken. Dat gebeurde in de Baflo-zaak bij asielzoeker Alasam Samarie. Dat gebeurt ook in de dagelijkse klinische praktijk. Door mensen die daardoor niet meteen agressief worden, die niet meteen ongelukken veroorzaken, die niet meteen (zelf)moord plegen. Maar die daar wel degelijk last van hebben.

Als we echt iets willen doen aan deze problemen, moeten we ons minder op het medicijn zelf en meer op het verkeerde gebruik ervan richten. Daar kan veel aan verbeterd worden. Zoals de manier waarop patiënten met antidepressiva nu moeten stoppen. Met de huidige standaardmedicatie levert dat te vaak problemen op. Geleidelijk afbouwen helpt om dat te voorkomen. Dat lukt nu vaak niet. De huidige afbouwpraktijk is niet wetenschappelijk onderbouwd. Pogingen om daar door onderzoek iets aan te doen hebben wereldwijd teleurstellend weinig opgeleverd. De aanbeveling ‘geleidelijk afbouwen’, die overal is terug te vinden, kan met de medicatie die nu beschikbaar is niet goed in praktijk worden gebracht. Met hulp van zogenaamde taperingstrips (afbouwstrips) kan dat sinds een paar jaar voor paroxetine wel. En het werkt. Patiënten hebben minder last van onttrekkingsverschijnselen, slagen er vaker in om te stoppen en zijn tevreden over de strips, die ook het leven van de arts makkelijker maken. Ook voor een aantal andere medicijnen zijn taperingstrips beschikbaar. Patiënten en artsen vragen erom. Een aantal zorgverzekeraars lijkt echter alles te willen doen om deze strips aan patiënten te onthouden. Omdat ze denken dat dit voor hen het meest economisch is. Kamerlid Léonie Sazias van 50Plus heeft hierover terecht Kamervragen gesteld.