‘We zijn niet zo hysterisch als het om opvoeden gaat’

Spitsuur

Bij Jessika Kersting (46) en Martin Qvist (48) thuis is het druk, maar gezellig met vijf kinderen. Speciale keuzes hebben ze daarvoor nooit gemaakt: „Twee meisjes liggen samen in een twijfelaar, als poesjes in elkaar gekropen.”

Martin: „Als we geen zin hebben om te koken, gaan we op het strand eten.” Jessika: „Ik wilde altijd al aan het strand wonen. Het ruikt lekker en de sfeer is er zo ontspannen.” Foto David Galjaard

Jessika: „Ik dacht altijd al dat ik later een groot gezin wilde. Maar na drie kinderen vond ik het wel goed, tot we een tijd later dachten: nu willen we er wel weer twee.”

Martin: „Maar nu is het afgelopen.”

Jessika: „Haha, ja, nu is het wel klaar. Je zou denken dat zoveel kinderen een heel gedoe is, maar zo ervaar ik dat helemaal niet. Ik vind ze lief.”

Martin: „Het is druk, maar gezellig.”

Jessika: „Heel veel mensen denken dat je met vijf kinderen speciale keuzes moet maken. Maar onze auto heeft gewoon het normale aantal zitplaatsen. Alleen als we echt met z’n allen weggaan, huren we een auto die groter is. En we hebben ook maar vier slaapkamers, maar ook dat lost zich gemakkelijk op. Twee meisjes liggen bijvoorbeeld samen in een twijfelaar, als poesjes in elkaar gekropen. Het is maar hoe ingewikkeld je het zelf wil maken. Wij zijn niet hysterisch als het om opvoeden gaat. Ik heb zelf een beetje hippie-ouders, dus dat heb ik zo meegekregen.”

Martin: „Ik ben ook min of meer zo opgegroeid. Ik vond het prettig dat mijn ouders niet overal bovenop zaten. We zijn niet streng en hebben niet veel regels. Al weten de kinderen wel dat we niet van ruzie en gezeur houden.”

Nederlands leren

Jessika: „Mijn moeder is Zweeds. Toen ik klaar was met middelbare school ben ik een cursus Russisch gaan doen in Zweden. Ik was toen ongeveer 19 jaar.”

Martin: „Ik ben zelf Zweeds en deed ook die cursus, dus zo hebben we elkaar leren kennen. Toen ik in Zweden werd uitgeloot voor een studie rechten, ben ik dat in Amsterdam gaan studeren. Ik heb Nederlands geleerd door wetbundels uit te pluizen.”

Jessika: „Ik was 22 toen we trouwden, op mijn 24ste hadden we ons eerste kindje. Dat was helemaal de planning, het paste heel goed. Ik deed zelfs twee masters…

Martin: „…want als student kun je mooi je tijd zelf indelen.”

Zelfvoorzienend dorp

Jessika: „Bijna alle Zweden hebben een eigen tuinhuis dat als kantoor, gastenverblijf of vakantiewoning dient. Wij hebben tien jaar geleden ook zo’n houten huis over laten komen uit Zweden, om bij ons in de tuin te zetten. Dat was zo’n succes onder vrienden, dat we besloten onze baan op te zeggen en ons helemaal te richten op het importeren van huisjes.”

Martin: „We doen alles samen. Van het ontwerp, de aannemerij, het aanvragen van vergunningen tot het plaatsen. Meestal is Jessika degene die het meeste regelwerk doet, ik ben meer uitvoerend bezig. We werken gewoon hier vanuit huis, met z’n tweeën. Dat gaat al tien jaar goed.”

Jessika: „We letten er wel op dat we in het bijzijn van de kinderen niet teveel over het werk praten.”

Martin: „Anders ben je er continu mee bezig. Dat is voor jezelf ook niet goed.”

Jessika: „En ik ben nu ook met een nieuw project bezig: een eco-dorpje in de buurt van Almere. Ik noem het Tiny Village Bolderburen. Er komen tien kleine houten huisjes te staan, drie eengezinswoningen, wat villa’s en een paar seniorenwoningen. Het dorp gaat helemaal zelfvoorzienend worden, met boomgaarden en moestuinen. Ik heb het in januari bedacht, we hopen in 2018 te kunnen bouwen.”

Minimalistisch

Jessika: „We hebben het zo georganiseerd dat we weinig spullen hebben. Ik koop bijna niks. Ik heb ooit bedacht wat ik wilde hebben, sindsdien koop ik er niks bij. Op verjaardagen weten vrienden ook dat ik nieuwe spullen niet zo waardeer. Een keer in de zoveel tijd loop ik kasten door en doe ik alles weg wat we niet gebruiken.”

Martin: „Het brengt heel veel rust om zo minimalistisch te leven. We wonen ook niet zo groot.”

Jessika: „We wonen in een ouderwets Schevenings vissershuisje. En dat hebben we dan Scandinavisch en minimalistisch ingericht. Onze schoonmaker komt een keer in de week langs, verder leren we de kinderen dat ze vooral veel zelf moeten doen. Uit de wasmachine gaat hun was in hun eigen mandje kleren, dat kunnen ze dan zelf opvouwen.”

Martin: „Als je niet zoveel service biedt, pakken de kinderen de taken zelf op. Morgen komt de schoonmaker langs, dan weten ze bijvoorbeeld dat ze moeten opruimen. Meestal doen ze het dan gewoon keurig.”

Jessika: „Haha. Mijn dochter had laatst voor school in een opstel geschreven: ‘Mijn ouders laten me vrij, maar ik moet dus altijd opletten dat ik ze niet teleurstel.’ Dat is inderdaad wel hoe we ze opvoeden.”

Pootjebaden

Martin: „Ik kook steeds vaker, eerst deed Jessika dat vooral.”

Jessika: „Al beginnen de kinderen het ook leuk te vinden om mee te helpen met koken.”

Martin: „En als we geen zin hebben om te koken, gaan we op het strand eten. Dan borrelen we met hapjes en broodjes. Iedereen die zin heeft kan mee, vaak zijn er ook vriendjes en vriendinnetjes van de kinderen bij.”

Jessika: „Ik wilde altijd al aan het strand wonen. Het ruikt lekker, de sfeer met al die surfers is zo ontspannen. Mensen zijn heel relaxed hier.”

Martin: „We wonen nu 300 meter van de zee af, heel gezellig. Je gaat er dan ontzettend gemakkelijk heen, voor de kinderen is dat ook heerlijk.”

Jessika: „Ik loop hard op het strand met mijn dochter. Dat is een goed moment om bij te kletsen, dus dat proberen drie keer in de week te doen.”

Martin: „En de kinderen surfen. Wij doen eigenlijk helemaal niks aan watersport, we blijven op het strand.”

Jessika: „Wij doen aan pootjebaden.”