Recensie

Rotterdam loopt uit voor de biefstuk met jus van Loetje

Rien Zilvold

Een stilzwijgende code onder beroepseters is dat ze doorgaans ten minste een week of acht wachten alvorens ze een nieuw restaurant de maat nemen. Zo krijgen de keuken van zo’n zaak en de bediening de tijd om de gewekte verwachtingen waar te maken. Recensenten hebben redenen om van die gewoonte af te wijken als de komst van een restaurant ‘nieuws’ is. Of als er bijvoorbeeld sprake is van een nieuwe vestiging van een bestaande keten. In het geval van Loetje gelden beide argumenten.

De van oorsprong Amsterdamse biefstukkenkoning, met 13 horecagelegenheden inmiddels een begrip in met name de Randstad, opende halverwege deze maand op de Wilhelminapier in Rotterdam. De stad bleek er meer dan klaar voor. De toeloop op de Kop van Zuid was vanaf het eerste weekend zo enorm dat je gerust van een overrompelende gebeurtenis kunt spreken. Er meldden zich in twee dagen maar liefst 800 gasten voor een maaltijd. Voor de komende drie weekends is de nieuwe vestiging in de avonduren ook al meteen volgeboekt. Ongetwijfeld kan geen Rotterdams restaurant in de geschiedenis op zo’n vliegende start bogen; hooguit zou McDonalds er Loetje in kunnen evenaren.

Druk? Kom dan gewoon toch maar, meldt het restaurant alvast op de eigen site. Want met een totaal van 400 stoelen binnen en buiten kan Loetje Rotterdam hoe dan ook snel schakelen. Er loopt in de ruime, met veel natuursteen ingerichte zaak onder in de Montevideo-toren een massa aan behulpzame en supersnelle kelners rond. Een driegangenmenu staat ook binnen hooguit anderhalf uur op tafel, dus de omloopsnelheid is hoog. Bovendien kan er in Loetje desgewenst al vanaf 10.00 uur ’s ochtends warm worden gegeten. En wachtenden krijgen van het personeel een pieper mee naar de bar of naar buiten, zodat ze vroeg of laat toch wel voor hun ossenhaasje aan de beurt komen.

Sloot van jus

Want ja, al mag het bedrijf dan óók soep, tong, tonijn, hamburger, gehaktbal, carpaccio, salades en broodjes op de kaart hebben, aan biefstukken ontleent Loetje sinds veertig jaar zijn naam en faam. We nemen eerst een prima zalm in lasagnestijl verpakt in gefrituurde wonton-velletjes en een krachtige uiensoep. Erna wagen we ons aan Loetjes biefstuk-experience. Ze komen in porties van 195 (vanaf 17,95 euro) en van 300 gram (vanaf 26,95 euro), en in de Loetje-restaurants worden ze geserveerd in een bad jus waarvan je de bodem niet kunt zien. Het vet loopt in de halfdiepe borden waarop ze worden opgediend nog net niet over de binnenrand. Behalve in twee maten komen de biefstukken van de bakplaat in een Hollandse (peper/zout) en in een ‘Bali’-variant (piepklein beetje sambal erbij).

Nog net zo vertrouwd en lekker als toen je vijftig of dertig jaar geleden met je ouders voor het eerst in een vaderlands etablissement ging eten

De bediening levert er tegen meerprijs onder andere frites (3,60), appelmoes (2,50), botersla met spek (4,95) gebakken uien (1,75), kippenlevers (4,50) of champignons (3,10) of witbrood bij. Ondanks hun ruime porties moet je in die sloot van jus wel naar die extra ingrediënten blijven zoeken, doordat vrijwel alles er kopje onder in gaat. Wij zijn aan onze tafel van twee bepaald de zuiversten in de voedingsleer niet, maar kunnen door die overdaad aan vet en vleessappen een licht gevoel van ontzetting en smaakbederf toch niet onderdrukken.

Tegelijkertijd besef je ook dat je in Loetje zeer waarschijnlijk de enige bent die zijn neus voor zoiets optrekt. Per slot van rekening is het toch de triomf van de oer-Hollandse restaurantdis die hier collectief wordt gevierd: biefstuk met jus, sla en appelmoes, met een joekel van een ijscoupe toe. Nog net zo vertrouwd en lekker als toen je vijftig of dertig jaar geleden met je ouders voor het eerst in een vaderlands etablissement ging eten. Met Loetje is die keuken ook in Rotterdam weer springlevend.

Naschrift (2 mei 2017): een eerdere versie van dit artikel suggereerde dat de biefstukken in roomboter worden gebakken. Dat is niet juist: Loetje bakt die in margarine. [red.]