Column

LuckyTV

Ellen

Op het moment van lezen wordt de monarchie gevierd door het uitwisselen van tweedehandsspullen en zal het republikeinse deel van mijn vriendenkring daarom de hele dag mokkende berichten op Facebook plaatsen. De koningsgezinden (ik, mijn zus) zullen daarop weer reageren met het aanhalen van Robert Michels. Deze socioloog bedacht de zogenaamde ijzeren wet van de oligarchie, die ervan uitgaat dat iedere organisatievorm, hoe egalitair ook in het begin, uiteindelijk toch wel oligarchisch wordt. Dan liever een gecontroleerde en qua macht beperkte versie met deze gezellige generatie Oranjes.

Mijn enige reden om het huidige koningshuis af te schaffen is dat het instituut de jongste telgen op achterstand zet. Toen enkele jaren geleden de prinsesjes tijdens een bitterkoude 27 april niet chronisch glimlachend werden gefotografeerd (overigens geheel begrijpelijk: stel dat je mee moet naar het bedrijfsfeest van je ouders vol blokfluiten en volksdans terwijl je ook lekker thuis op de bank had kunnen zitten met pony Fredje en een Nintendo DS) viel half Nederland over hen heen. Het waren kinderen die werden afgerekend alsof ze volwassenen waren. Het lijkt me ontzettend zwaar om zo jong al in de schijnwerpers te staan, je mening voor je te moeten houden terwijl de rest van het land ongestraft hun opinies op je afvuurt. De meisjes hebben er niet om gevraagd.

Van jongs af aan ben ik opgevoed met de gedachte dat je leven maakbaar is, dat je kunt worden wat je wilt, als je er maar hard genoeg voor werkt. Dat is natuurlijk een illusie, maar ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat ik alsnog veel meer opties had dan de huidige Oranje-prinsessen. Kapster of stand-upcomedian worden is er niet bij. Over even wild tongen met een meisje denk je wel drie keer na.

Tijdens een aflevering van Blauw Bloed, het royaltyprogramma van de EO, vertelde een man die de koning ergens mocht rondleiden dat de vorst hem had toevertrouwd dat zijn dochters de grootste lol hebben wanneer hij en Máxima worden geparodieerd door LuckyTV. Het schijnt dat de meisjes niet kunnen ophouden met het nadoen van die stemmetjes. Daar benijd ik hen om: ik zou het ook hilarisch vinden als mijn familie zo haarfijn zou worden geparodieerd. Maar ergens is het ook tragisch. Slechts wanneer de prinsessen giechelen om hoe hun ouwelui belachelijk worden gemaakt, zijn ze gelijk aan de rest van een land dat zich ook een klaplong lacht om LuckyTV. Natuurlijk zijn de meisjes zich ervan bewust dat hun later hetzelfde lot als hun ouders wacht, maar toch zijn ze, al is het maar voor heel even, net als de rest, terwijl ze zich al schuddebuikend de tranen van de wangen vegen.

heeft op deze plek een wisselcolumn met Marcel van Roosmalen.