Recensie

Collega’s brengen ode aan Ger van Elk

Spinoza Rhapsody van de Zwitserse kunstenaar Urs Fisher in de galerieruimte van Grimm in De Pijp Beeld Grimm Gallery

Bijna drie jaar na zijn dood is Ger van Elk (1941-2014) springlevend. Het Stedelijk Museum Amsterdam zal deze grondlegger van de conceptuele kunst binnenkort eren met een grote overzichtstentoonstelling, die zal doorreizen naar de VS. In Amsterdam wijdt Grimm Gallery nu een fraaie dubbeltentoonstelling aan zijn werk. In de dependance op de Keizersgracht toont Grimm een klein overzicht van Van Elk: foto- en videowerken en twee sculpturen. In de galerie aan de Frans Halsstraat is een groepstentoonstelling die onderstreept dat Van Elk een kunstenaar is die vele collega’s weet te inspireren. Acht internationale kunstenaars brengen een ode aan zijn gedachtegoed.

Van Elk verstond de kunst om op droogkomische wijze te provoceren. Neem de sculptuur Niet Werkelijk Woef (1987), een vlag met een beer waar een video van een blaffende vos op wordt geprojecteerd – een werk dat refereert aan zijn soms moeilijke verstandhouding met de museumdirecteuren Wim Beeren en Rudi Fuchs.

Zoals het hoort bij Van Elk hebben beide tentoonstellingen iets ontregelends. De galerieruimte op de gracht wordt gedomineerd door Van Elks Touwsculptuur (1968). Aan een draadje bungelen twee stukken kabel. Dat ‘arte povera’-kunstwerk (dat nu 115.000 euro kost!) echoot door in Spinoza Rhapsody van de Zwitserse kunstenaar Urs Fischer. Zijn grillige ‘kabel’-sculptuur slingert als lianen door de galerieruimte van Grimm in De Pijp.

De jonge Amerikaanse beeldhouwer Daniel G. Baird deelt Van Elks fascinatie voor de horizon. Zijn sculpturale horizonschilderijen zijn geïnspireerd door Van Elks Kinselmeer-serie, beschilderde foto’s van het meer, waaruit hij de horizon had weggesneden. De Braziliaanse Adriano Amaral zat tot vlak voor de opening van de expositie te rommelen met de betonvloer van de galerie. Zoals Van Elk met Goed Geboende Vloer (1969-1980) diverse malen een stuk parketvloer van musea tot kunstwerk verklaarde, zo had Amaral de galerievloer met siliconen en aluminium van aanzien veranderd. Héél Van Elk.