Wonen op vakantiepark is bijna niet tegen te houden

Vakantieparken

Permanent wonen in een vakantiepark mag niet. Toch merkt de gemeente Zundert dat het heel lastig is dat verbod te handhaven.

Camping Fort Oranje Foto Rien Zilvold

De burgemeester van het Brabantse Zundert zou maar al te graag een einde maken aan de „onveilige woonsituatie” op een van de campings in haar groene gemeente, Fort Oranje.

Daar verblijven ongeveer achthonderd mensen permanent in stacaravans, veelal in armoedige omstandigheden, terwijl het bestemmingsplan alleen tijdelijke, recreatieve bewoning toestaat. Maar zonder medewerking van de camping valt daar weinig tegen te doen, stelt burgemeester Leny Poppe (CDA). „De eigenaar laat steeds weer nieuwe mensen toe.”

Maandelijkse controle

Nederlandse gemeenten mogen hun bestemmingsplan handhaven en permanente bewoning op vakantieparken verbieden. Maar om op te treden moeten ze eerst met harde bewijzen komen dat er inderdaad permanent wordt gewoond. In een jaren geleden opgestelde ‘handreiking’ van het rijk aan gemeenten staat als suggestie een maandelijkse controle, waarbij je bijvoorbeeld let op de aanwezigheid van personen buiten het recreatieseizoen, de hoeveelheid aangeboden afval, gesloten gordijnen, rook uit de schoorsteen en „algemene uitstraling”. Als er onrechtmatig wordt gewoond, mag je de bewoner aanpakken.

Maar, zo laat de Vereniging Nederlandse Gemeenten (VNG) weten, dat handhaven moet wel per individuele bewoner gebeuren. „Je kunt er niet het totale vakantiepark mee sluiten”, aldus de VNG.

In Zundert weten ze er alles van. De „bestuursrechtelijke handhaving” richt zich in eerste instantie op de overtreder, meldt de gemeente. „De situatie moet dus per kavel en per bewoner in beeld worden gebracht.” En je kunt vervolgens die overtreders dus wel individueel weghalen, klaagt burgemeester Poppe, „maar als de eigenaar van de camping vervolgens via de achterdeur weer nieuwe bewoners toelaat, is het dweilen met de kraan open”.

Op de camping wonen armlastige Nederlanders met en zonder werk, en veel Bulgaren, Roemenen en Polen die veelal seizoenswerk verrichten. Vorig jaar meldden 260 mensen zich bij de camping. „En vervolgens schrijven ze zich bij de gemeente Zundert in als nieuwe bewoner”, verzucht burgemeester Poppe.

Rechter grijpt in

Ze heeft een half jaar lang geweigerd mensen die op Fort Oranje wonen, als nieuwe bewoner op te nemen in de zogenoemde Basisregistratie Personen (BRP). Maar daar stak de rechter ruim twee jaar geleden een stokje voor.

Détournement de pouvoir, oordeelde de rechter; oftewel misbruik van bevoegdheden. Je mag als gemeente niet iemand het recht ontzeggen zich als inwoner ergens in te schrijven, als je daarmee wetten gebruikt „voor andere doeleinden dan waarvoor deze zijn bestemd”, aldus de uitspraak. De inschrijvingen werden immers niet geweigerd omdat het woonadres niet zou kloppen, maar „om permanente bewoning op dit adres te ontmoedigen”.

Klaar ben je.

De burgemeester van Zundert doet inmiddels een hartstochtelijk beroep op de Haagse politiek om te ontkomen aan de „makke van de wet” en nieuwe wetgeving te verzinnen. „Dit speelt op meer campings in Nederland. Ik heb er alle begrip voor dat mensen af en toe een escape nodig hebben en een tijdje op een camping willen wonen. Maar waarom bijvoorbeeld worden voormalige gedetineerden hier geplaatst? Dat leidt tot ondermijning van de samenleving. Wij zijn slachtoffer van ondermijning.”

Het ministerie van Infrastructuur en Milieu wil met de VNG en betrokken gemeenten bespreken „langs welke weg dit kan worden opgelost”, aldus een woordvoerder.