‘Je moet elkaar bij de les houden, is mijn ervaring’

Spitsuur

Cees en Arlinde Vletter kozen welbewust voor twee drukke banen én de zorg voor drie kinderen. „Ik laat ook wel eens dingen liggen omdat ik vind dat Cees die moet doen.”

Cees: „Deze zomer gaan we naar Canada. We zien wel waar we uitkomen.” Arlinde: „De kinderen zeiden: ‘We gaan alleen mee als er wifi is.’” Foto David Galjaard

Cees: „Als ik vertel dat ik 53 ben en kinderen heb van 17, 12 en 8 kijken ze me aan en zeggen ze: ‘Oh ja, ik snap het al’. ‘Nee,’ zeg ik dan, ‘alles met dezelfde dame!’ We kennen elkaar nu dertig jaar en zijn in 1991 getrouwd.”

Arlinde: „Bij ons thuis was ik een nakomertje, dus ik wilde wel even wachten met kinderen. Tegen de tijd dat ik 30, 31 was kreeg iedereen om ons heen ze, dus dachten we: waarom niet? We zijn al zo lang bij elkaar. Met de tweede hebben we wel bewust gewacht. We zeiden altijd gekscherend tegen elkaar: ‘De eerste moet zichzelf aan kunnen kleden voor we aan de volgende beginnen.’ Toen ik veertig was kreeg ik ineens nog zo’n oergevoel van: ‘Oh een babytje’.”

Cees: „Ik had er niet op gerekend maar ik hoefde niet te worden overgehaald. Ik had wel vijf kinderen gewild.”

Arlinde: „Het is echt een cadeautje. We hadden al twee jongens en toen kregen we ook nog eens een meisje. Alba is echt ons prinsesje.”

Een stapje anders

Arlinde: „Ik sta meestal boterhammen te smeren aan de keukenbar. Oudste zoon zeven stuks, tweede zoon vier stuks en dochter één. Vroeger moest ik het gewoon zelf doen, hoor.”

Cees: „Ik was altijd vastberaden om een deel van het gezinsleven op te pakken. Omdat ik zowel werk als gezin zo leuk vind, zijn we waar we vandaag zijn. Maar het is wel belangrijk geweest dat we allebei een stapje terug deden.”

Arlinde: „Nou ja, stapje terug… stapje anders. In 2013 moest het bankbedrijf waar ik werkte worden verkocht. Toen ben ik gaan nadenken: wat wilde ik ook alweer. Mensen zijn echt mijn drijfveer. Ik ben heel resultaatgericht. Ik raakte in gesprek met een van de oprichters van The Executive Network. Hij zei: ‘Alles wat jij nu overweegt, is wat wij doen.’ In 2015 heb ik de overstap gemaakt. Als partner plaats ik bestuurders in de zorg, goededoelensector en de bankwereld.”

Cees: „Sindsdien hebben we een stukje rust terug gewonnen.”

Arlinde: „Ik kan nu de kinderen af en toe naar school brengen. Dat kon de eerste vijftien jaar niet.”

Cees: „Daarnaast heb ik vorig jaar heel bewust het initiatief genomen voor een demotie. Ik werkte al zes jaar met een dame die mijn rechterhand was en die klaar was voor een volgende stap. Van het dagelijkse management ben ik nu af. Ik ga bijvoorbeeld zondag naar Kuala Lumpur. Tot voor kort kwam ik dan om elf uur ’s avonds op mijn hotelkamertje aan en zat ik nog een, twee uur te mailen. De laatste keer kon ik gewoon gaan slapen.”

Arlinde: „Ik heb van begin af aan duidelijk gemaakt dat ik carrière wilde maken en dat ik het samen wilde doen. Onbewust ben ik op zoek gegaan naar een man die dat ook zo zag.”

Cees: „Sinds de geboorte van de oudste werk ik vier dagen.”

Arlinde: „Maar ik laat ook weleens dingen liggen omdat ik vind dat Cees die moet doen. Je moet elkaar bij de les houden, is mijn ervaring.”

Cees: „Ik zeg dan tegen mijn vrienden of collega’s: ‘Ik word door mijn vrouw gedwongen om vanmiddag de kinderen te halen.’ Maar ik vind het stiekem ook heerlijk.”

Arlinde: „In de praktijk betekende het dat Cees op vrijdag met zijn oortjes in naar school fietste om Alba weg te brengen, terwijl hij aan het vergaderen was. Maar hij was er wel.”

Verschillende ritmes

Arlinde: „Meestal kook ik. Camiel werkt twee avonden in de week bij de supermarkt. Hij schaatst heel fanatiek. Regelmatig moeten wij hem rijden, want hij traint in Haarlem. Dat betekent of vroeg eten, of laat eten, of de ene broer even op de zus laten passen. Ik probeer zoveel mogelijk gezonde kost te maken, maar soms is het ook een soepje of een boterham. Ik denk dat samen een carrière en drie kinderen hebben ook bestaat uit soms even gemakkelijk doen. Kijk er ligt een fruitschaal vol, als je ze een fruitje geeft krijgen ze ook hun vitamines binnen.”

Cees: „Vrijdag doe ik altijd de boodschappen in het dorp, we hebben een hele goede slager.”

Arlinde: „We hebben hier nog een ouderwetse SRV-man.”

Cees: „Daar zijn wij een hele grote klant van. Vrijdagavond regel ik met hem zuivel voor de hele week. Vijftien pakken melk, zes pakken yoghurt, tien flessen Spa Blauw.”

Arlinde: „En dan horen we ook even de roddels.”

Reizen

Cees: „Arlinde heeft me het reizen geleerd.”

Arlinde: „Ik heb als kind in Peru gewoond. Daar komt ook mijn keuze voor Latijns-Amerikaanse studies vandaan. Mijn vader werkte daar voor het Ministerie van Ontwikkelingssamenwerking. Daar komt mijn drive vandaan om de wereld te zien, dat hebben mijn zusjes en broer ook.”

Cees: „Op onze huwelijksreis in 1991 zijn we naar Mexico geweest.”

Arlinde: „Ieder jaar hebben we een stukje wereld ontdekt. De meesten zeggen: ‘Als je kinderen hebt, komt het er niet meer van.’ Wij zijn het bewust wel blijven doen. Toen Camiel vijf maanden was liepen we met hem op de Tempelberg in Jeruzalem. Toen hij bijna twee was hebben we een sabbatical van een half jaar genomen. In Lima hadden we een hostel met een kinderbedje. In andere hostels sliep hij gewoon tussen ons in.”

Cees: „Ook weer geluk, want we hebben toevallig hele sterke kinderen.”

Arlinde: „Ik ga het liefst met de rugzak. Meestal kan ik de rest wel overreden. Bij Cees en de oudste merk ik soms dat ze denken: een koffer is ook wel prima, toch?”

Cees: „Arlinde bereidt het meeste voor. Absoluut geen groepsreis! Groepsreis met zijn vijven, zo noemen we dat.”

Arlinde: „Ik lees er wat over en dan kies ik een paar highlights.”

Cees: „Deze zomer gaan we naar Canada. We pakken een camper en we zien wel waar we uitkomen.”

Arlinde: „De kinderen zeiden: ‘We gaan alleen mee als er wifi is.’”