Fargo, omdat het moet

Showrunner

Noah Hawley brak door met de succesvolle televisieserie ‘Fargo’. Deel drie is af. Ondertussen schreef hij een goed ontvangen roman en een tweede hitserie. „Ik vraag me af of hij ooit slaapt.”

Mary Elizabeth Winstead als Nikki Swango in het derde seizoen van Fargo. FX/Netflix

Noah Hawley wist ook wel dat het een slecht idee was. Wie zat er nou te wachten op een tv-serie gebaseerd op Fargo, een van de meeste geliefde films van de gebroeders Coen?

Niemand. Nou ja, bijna niemand. De Coens vonden de pitch die Hawley schreef wel geinig en hij kreeg de kans om de serie te maken. De verwachtingen waren nog steeds niet hooggespannen toen Fargo in april 2014 begon, in de Verenigde Staten bij de kabelzender FX en in Nederland bij Netflix. Maar het werd een hit, zowel bij kijkers als critici.

Het eerste seizoen vertelt verder een eigen verhaal, met nieuwe personages. Het tweede, vrijwel perfect uitgevoerde seizoen kreeg weer een nieuwe cast en verplaatste het verhaal naar de jaren zeventig. Hawley durfde nog meer risico’s te nemen, onder meer met zijn productionele keuzes, zoals het creatieve gebruik van split-screens. Hij gaf ‘zijn’ Fargo in seizoen 2 nog meer een eigen smoel.

De 49-jarige Hawley, die er jonger uitziet dan zijn leeftijd, is in korte tijd een van de meest populaire en productieve tv-makers geworden. Afgelopen februari kwam hij met een tweede dramaserie, ditmaal (losjes) gebaseerd op strips over superheldengroep X-Men van de Marvelstudio. Het bizarre Legion lijkt totaal niet op andere superheldenverfilmingen, de reeks zit vol met psychedelische momenten en verrassende wendingen. Het heeft ook weinig gemeen met het onderkoelde Fargo. De enige echte overeenkomst is een duidelijke en eigenzinnige visie van de maker.

Snel na de afsluiting van het uitstekende eerste seizoen van Legion is er nu het derde seizoen van Fargo, gewoon op schema. „Ik vraag me af of hij ooit slaapt”, zei hoofdrolspeelster van Fargo 3, Mary Elizabeth Winstead, tegen Rolling Stone. En Hawley schrijft niet alleen, maar is ook de baas van zijn producties (showrunner). Hij moet de belangrijke productionele en financiële beslissingen nemen. Tussendoor bracht hij in 2016 ook nog een goed ontvangen roman uit (Before the Fall).

„Ik hou van multitasken, maar het wordt nu wel belachelijk”, moest Hawley toegeven toen hij onlangs in de late night talkshow van presentator Jimmy Kimmel zat. Want zo’n grote naam is hij inmiddels. De meeste schrijvers en producers blijven op de achtergrond, maar Hawley zit in een kleine groep die ook bij een groter publiek bekend is. Hij kan in een rijtje met namen als Vince Gilligan (Breaking Bad, Better Call Saul), David Benioff en D.B. Weiss (Game of Thrones), Ryan Murphy (The People v. O. J. Simpson, American Horror Story) en Lena Dunham (Girls).

Het succes van Hawley lijkt uit het niets te komen. Dat klopt niet, zo vertelt hij in een profiel van tijdschrift GQ uit 2016. Het duurde twintig jaar voor er een doorbraak kwam. Voordat het succes kwam schreef hij boeken die niet gelezen werden en series die niet bekeken werden.

Nu grijpt hij zoveel mogelijk aan, zolang het kan. Hij schrijft vooral in zijn woonplaats Austin, Texas, maar ook op locatie, bijvoorbeeld in Calgary, Canada tijdens de opnameperiode van Fargo. Zijn geheim lijkt vooral discipline te zijn. En een drang om te schrijven: „Ik schrijf deze verhalen omdat het moet. Het is een ziekte, het gaat bijna dwangmatig”, zegt hij tegen GQ. Heeft hij nog tips om ook zo productief te worden? „Zorg dat je goed bent in het schrijven van een eerste draft.”