Recensie

Sean Paul is de kiloknaller van de dancehall

Pop Zijn schelle, van-dik-hout-danceliedjes met stadionrefreintjes slaan in de voor Sean Paul relatief kleine Melkweg een beetje dood.

Sean Paul tijdens een optreden in 2012. Foto Steffen Schmidt/EPA

De 44-jarige internationale dancehall-popster Sean Paul uit Jamaica heeft zoveel hits dat hij ze niet hoeft op te sparen: zijn optreden woensdagavond in de Melkweg in Amsterdam is vanaf het begin een kolkende hitsrevue. Geflankeerd door twee op zijn tegendraadse beats golvende en schuddende danseressen, met op strategische plekken kapotgescheurde kleding, flitst de artiest door zijn oeuvre. Met een zonnebril op, een in de schijnwerpers schitterende schakelketting om, en soepel springend op zijn sneakers.

Sean Paul is live geen indrukwekkende vocalist. Het duurt even voordat zijn stem opwarmt en hij lijkt regelmatig buiten adem. Maar de aanstekelijke beats zijn overbekend, de lichten flitsen en de zaal met vooral veel vrouwen joelt mee met Get Busy, Got 2 Luv U, zijn nummer met Alexis Jordan. Met Baby Boy, zijn nummer met Beyoncé. Met Cheap Thrills, zijn nummer met Sia. De show zakt in omdat veel van de vocalen van tape moeten komen. Sean Paul heeft geen zangeres meegenomen die de massieve refreinen live kan zingen en leunt zelf ook te veel op de vooraf opgenomen vocalen en het feit dat de uitverkochte zaal toch wel gilt, zingt en danst op de pompende producties die zijn dj op ze afvuurt.

Zijn schelle, van-dik-hout-danceliedjes met stadionrefreintjes slaan in de voor Sean Paul relatief kleine zaal een beetje dood. Veel fijner is het wanneer zijn dancehall-wortels de pop- en dance-formules overstijgen en Sean Paul vlammend flowt of juist ritmisch praat op de springerige muziek. Sean Paul is de kiloknaller van de dancehall – zijn oorwurmrefreinen en melodieuze, ontspannen coupletten maakten van producties die in zijn scene al populair waren immense wereldhits. Live overtuigt zijn lichtvoetige dancehall juist het meest wanneer de refreintjes en flitslichten doven en alle aandacht uitgaat naar de aanstekelijke ritmes en Sean Paul, die er zijn woorden krachtig op aan elkaar vlecht.