Duifje

De buurt heeft alles live kunnen volgen via Facebook. Ze waren met twaalf man binnengekomen. Zeven medewerkers van de Stichting Diereninspectie, bijgestaan door vijf politieagenten. „Ze voelen zich blijkbaar niet veilig in deze buurt” zegt Esdra. „Ze zijn dit jaar al drie keer met veel machtsvertoon langsgeweest.” Esdra schiet vol als hij erover begint.

„Ze komen altijd op hoogtijdagen. Nét voor Sinterklaas, op Valentijnsdag en nu op Goede Vrijdag. Ze waren drie uur binnen, dat scheelt me drie uur aan omzet…”

Maar de buurt pikt het niet dat Esdra en zijn winkel op deze manier aangepakt worden. Er is een handtekeningactie gestart en zijn Facebookfilmpje wordt volop gedeeld. Zo’n duizend mensen hebben de petitie al getekend. Van overal komen ze langs om hem een hart onder de riem te steken. „Hij wordt fijngemalen door de bureaucratie” zegt de een, terwijl de ander hem op het hart drukt niet tegen de staat in te gaan, „want dat verlies je altijd.”

Maar Esdra is eigenzinnig en wil zijn zaak laten voorkomen bij de rechter. „Waarom word ik constant gecontroleerd terwijl op Marktplaats alles mag? Ze vinden altijd wat. Een kip die geen stok heeft, een kooi die nog niet schoongemaakt is. „Van iedere particulier die mij een konijn of kip te koop aanbiedt moet ik zijn ID vragen en registreren. Dat doen de meeste mensen in deze buurt liever niet.”

Knuffels, bloemen, chocolade en pannetjes eten krijgt hij toegestopt. Marokkaanse Rachid bericht op WhatsApp dat de trip naar de Rimboe voor zijn gehandicapte zusje Sally het hoogtepunt van de week is. Klanten stoppen hem geld voor de rechtszaak toe.

Na de inspectie komt de handel weer op gang. De een wil vogelzaad, de ander goudvissen, een derde koopt een konijn. Hindoestaanse Gio valt binnen. „Een duif, een duif, jij moet komen!” Esdra snelt naar het Wijkpark waar een groepje Marokkaanse vaders begint te applaudiseren. „Mr. Rimboe!” roepen ze. Onder een bank schuilt een duifje. Volwassen duiven hebben de pik op het jonkie. De mannen durven hem niet te vangen. Ze hebben de politie gebeld, maar die laat al twintig minuten op zich wachten. Geroutineerd pakt Esdra de vogel op en neemt hem mee terug naar de Rimboe om hem te verzorgen. Als hij hem bij de witte sierduiven zet zegt hij: „Als de inspectie nu zou binnenkomen, en ze ontdekken die gewonde vogel, ben ik de lul.”

Journalisteschrijft over stadsfauna.